а навошта рабіць акцэнт што яна нешта там па-беларуску абараняла? Самусевіч увогуле беларускамоўнай была па жыцці, але ёй гэта не перашкодзіла выпіраць студэнтаў з журфаку за палітыку
Серп без молота
16.06.2026
Жнівеньскі каласок, вот если бы она похвастались картой поляка, тогда форумные её кандидатуру одобрили
Лол
16.06.2026
Бондарава таксама на беларускую філалогію паступала, на хвіліначку. А толку. прапагандысты ёсць прапагандысты. Больш за тое, ад гэта маладухі чакайце яшчэ большай адданасці, бо такія кар'ерысты нават жыцця іншага ня бачылі, акрамя Лукашэнкі.
абараняла дысертацыю па-беларуску
16.06.2026
Лол, палітыканства "неверагодных" - няхай наш свет (РБ) згарыць , галоўнае каб супраць "валета". "Дэканам факультэта журналістыкі БДУ стала 34‑гадовая выкладчыца, якая абараняла дысертацыю па-беларуску"=/=Бондарава таксама на беларускую філалогію паступала
параю вам лекцыю Т. Снайдэра - Беларусь.
16.06.2026
"Дэканам факультэта журналістыкі БДУ стала 34‑гадовая выкладчыца, якая абараняла дысертацыю па-беларуску," зусім не здзіўлены. Беларусь знаходзіцца паміж НАТА ( які вырабляе каля 60% сусьветнага ВУП) і Маскоўскай імперыяй ( менш за 1%) . З аслабленьнем Маскоўскай імпэрыі праз вайну ва Ўкраіне Крамлю патрэбная бясьпечная мяжа, каб пазьбегнуць прамога сутыкненьня з Захадам. У гэтай сытуацыі нейтральная-буферная Беларусь павінна стаць ключавой нейтральнай дзяржавай ў Еўропе , якая гарантуе стабільнасьць і пакой усім суседзям. 1:н Прыклад з гісторыі - У 1955 годзе Захад і Бальшавіцкая імпэрыя падпісалі Аўстрыйскую Дамову, праз якую Аўстрыі: «была нададзеная незалежнасьць і адбылося вывад усіх акупацыйных войскаў у абмен на абавязак Аўстрыі да вечнага нейтралітэту». І гэтая дамова дзейнічае нават сёньня, 40 гадоў пасьля краху бальшавіцкай імпэрыі. Гэты прыклад паказваюць, што нейтралітэт РБ — гэта не слабасць, а адзіная лагічная Стратэгія ў нашай геаграфічнай рэчаіснасці . Беларусь можа зрабіцца Аўстрыяй Усходняй Эўропы. І у практычнай лёгіцы Трампа , Пазьняка і Лукашэнкі , якія вядомы сваімі дамовамі і кампрамісамі, гэта адзіны шлях, дзе ўсе бакі перамагаюць, Захад і Маскоўская імпэрыя атрымліваюць: стабільную — бясьпечную, ПАКОЙНУЮ мяжу, а мы беларусы — нацыянальную дзяржаву , свабоду, дэмакратыю, і дабрабыт.
Gorliwy Litwin
16.06.2026
Вось за такімі спадарынямі і спадарамі будучыня. Тымі хто арганічна спалучае лукашызм і сьвядамізьм. Я называю іх марзалюкістамі, бо спадар Ігар іх духоўны лідар і першаўзор.
, нацыяналізм гэта падмурак нашай дзяржавы
16.06.2026
Gorliwy Litwin , нацыяналізм (mova, unijactva) гэта падмурак нашай дзяржавы, а не цой , дугін з пушкіным . праз 10 год у нас усё будзе файна як ў іншых краін суседзяў
!!!
16.06.2026
[Рэд. выдалена]
Петрович
16.06.2026
Ну фсё если пра-беларуску, то теперь точно с журфака цугом пойдут журналисты подготовленные для работы в независимых сми Да пусть она хоть на китайском защищалась, лишь бы в башке не было луковского мусора
Сара Маевски
17.06.2026
Петрович, Башку её можно не препарироаать. Штирлиц, к примеру, также внешне казался образцом и гордостью своего нацистского содержания. Подождём немного...
Аналiтык
17.06.2026
А вось што яна напiсала ў дысертацыi: "Даследчыцкую цікавасць выклікае рэалізацыя дзяржаўнымі тэлеканаламі пункта 26.1 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб сродках масавай інфармацыі», згодна з якім тэлевізійныя медыя «абавязаны забяспечыць у штомесячным аб’ёме вяшчання аб’ём тэлеперадач, аўдыявізуальных твораў, iншых паведамленняў і (або) матэрыялаў беларускай (нацыянальнай) вытворчасці не менш за 30 працэнтаў» [18]. Намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь І. Луцкі ў эфіры тэлеканала СТБ падкрэсліў: «Нам важна развіваць уласны нацыянальны кантэнт. Мы ж бачым, наколькі вялікі ўплыў знешніх фактараў на тое, што адбываецца ў краіне ў інфармацыйным асяроддзі. <…> Тэхналогіі настолькі пайшлі наперад, што простымі забаронамі і нейкімі абмежаваннямі ўжо не дамагчыся гэтага. Важна ствараць свой кантэнт – цікавы, досыць інфармацыйны, гэта значыць трэба “созидать” інфармацыю» («Нядзеля»). Такім чынам, сёння неабходна вызначаць спосабы эфектыўных маўленчых паводзін і ўкараняць у айчынныя тэлевізійныя праграмы камунікатыўна-прагматычныя стратэгіі і тактыкі, якія будуць садзейнічаць вырашэнню пастаўленых задач і паспяховай рэалізацыі інфармацыйнай палітыкі"
спасылка на Луцкага, якi выконваў рэпрэсіi
"1) вядучыя з абмежаванымі абавязкамі: чытанне навін з тэлесуфлёра, агучванне відэаінфармацый і падводак да сюжэтаў карэспандэнтаў, паведамленняў пра надвор’е, развітанне з гледачом і перадача камунікатыўнай ініцыятывы калегу-вядучаму (напрыклад, вядучыя А. Насачова, А. Смірноў, С. Лугоўскі, Д. Равякова, В. Сакаловіч, П. Лазовік, Л. Казак, А. Чарняўская, І. Пазняк, С. Савіцкі, С. Манько і інш.); 2) вядучыя з пашыранымі абавязкамі: да прамых абавязкаў дадаюцца інтэрв’ю, ужыванне дыялагічных рэплік (пры наяўнасці некалькіх вядучых у студыі), чытанне напісаных іншымі аўтарамі каментарыяў, размова ў кадры з іншымі вядучымі (І. Эйсмант, В. Сянкевіч, Ю. Вогнева, В. Сулімава, Ю. Гроераў, П. Шуба, С. Гусачэнка, М. Угляніца, К. Цішкевіч, А. Аверкаў)"
"Напрыклад, вялікі рэзананс выклікалі словы Я. Перліна, экс-каментатара міжнароднага песеннага конкурсу «Еўрабачанне-2019». Вядучы негатыўна адрэагаваў на дзеянні двух мужчын, што трапілі ў «кіс-камеру» падчас прамой трансляцыі першага паўфіналу конкурсу. Каментатар па-свойму інтэрпрэтаваў убачанае і параіў гледачам адвесці ад экранаў дзяцей, а потым дадаў, што «каштоўнасці павінны быць каштоўнымі». Словы Я. Перліна выклікалі шмат каментарыяў (як крытычных водгукаў, так і слоў падтрымкі) ад падпісчыкаў у сацыяльных сетках. Пра пазіцыю Беларусі і яе журналістаў напісалі таксама ў сваім Twitter-акаўнце журналісты BBC, на падзею адрэагавала і экс-пасол Вялікабрытаніі ў Рэспубліцы Беларусь Ф. Гіб, запісаўшы відэазварот."
"Журналіст выступае ў ролі «скептыка» ці «антаганіста», прыводзіць супрацьлеглыя аргументы і сваёй інтанацыяй, а таксама ўдакладненнямі бярэ пад сумнеў словы героя (М. Маркаў, В. Шчаглоў). Пазіцыя «інтэрв’юера» ў адносінах да суразмоўцы можа быць рознай – ад спачування і падтрымкі да раўнапраўнага і дзелавога стаўлення. Часам гэта зале жыць ад некалькіх фактараў: асобы вядучага, запрошанага госця і канцэпцыі праграмы. У некаторых выпадках прасочваецца змешаны тып пры вядзенні: «партнёр-дыпламат»"
" У тым выпадку, калі інтэрв’ю становіцца часткай інфармацыйнай праграмы, «інтэрв’юерам» можа выступаць яе вядучы (першапачаткова ён жа «інфарматар» – І. Эйсмант, В. Сянкевіч, К. Забянько, С. Прохараў, Т. Рудакоўская, С. Ліпскі), а таксама шараговыя тэлекарэспандэнты (С. Лук’янюк, Н. Бенедзясюк, М. Багатыр, М. Пятрашка)."
гэта ок
"У выніку аналізу кантэнту беларускіх тэлеканалаў і паводзін вядучых у тэлепраграмах можна канстатаваць, што амплуа «каардынатар» падзяляецца на наступныя катэгорыі: • «каардынатар-арбітр» – амаль незаўважны для суб’ектаў тэлекамунікацыі і латэнтна кіруе сітуацыяй у эфіры, не дае ўдзельнікам выйсці за межы талерантных маўленчых паводзін (М. Грамянок – «Здароўе», Г. Малышчыцкі – «Пін_Код»); • «каардынатар-назіральнік» – імкнецца даць максімальна выказацца гасцям праграмы, амаль не ўмешваецца ў дыялог (Д. Бачкоў – «Наша жыццё», Ю. Кур’ян – «Дзень у вялікім горадзе», К. Казакоў – «Па справе»); • «каардынатар-лідар» – актыўна ўдзельнічае ў праграме, кіруе сітуацыяй у эфіры і ўплывае на яе развіццё (І. Марзалюк – «У абстаноўцы міру», Д. Бачкоў – «Аб’ектыўНа», І. Эйсмант – «Клуб рэдактараў»). Як правіла, «каардынатар» патрэбен у такіх праграмах, дзе дыскутуюць людзі з процілеглымі поглядамі («Аб’ектыўНа», «Клуб рэдактараў», «Наша жыццё», «У абстаноўцы міру» і інш.). Вядучы накіроўвае ход тэледзеяння. " "Тэлекамунікатары звычайна прымаюць актыўную пазіцыю ў абмеркаванні і тым самым забяспечваюць унутраную камунікацыю падчас фарміравання тэледыскурсу (Д. Бачкоў, Я. Хрусталёў, І. Марзалюк, В. Гігін)
"Адзначым яшчэ адну асаблівасць беларускага тэлевізійнага дыскурсу: актыўны ўдзел кіраўніцтва айчынных рэспубліканскіх тэлеканалаў у стварэнні тэлекантэнту"
"Спецыфіка тэлевяшчання прадугледжвае яшчэ адных адрасантаў. Так, на ўзаемадзеянне з гледачом і яго агульнае ўспрыманне перадачы ўплываюць тэма сюжэта, маўленчыя сродкі і спосабы падачы інфармацыі карэспандэнтамі, якія рыхтуюць дадатковыя матэрыялы для эфіру (І. Тур, А. Радкевіч, А. Мацяс, К. Сушчэня, В. Хадасок, У. Боеў, М. Палякевіч, Р. Азаронак і інш.)"
не прапагандысты, а карэспандэнты.
"У тэлевізійнай камунікацыі ветлівасць адыгрывае вялікую ролю і характарызуецца пэўнымі дзеяннямі «для дасягнення розных камунікатыўных мэт, у тым ліку для ўстанаўлення гарманічных міжасобасных зносін і падтрымкі камунікатыўнага балансу паміж суразмоўцамі» "
(гэта пра Азаронка?)
"У адным з выпускаў тэлеперадачы «Аб’ектыўНа» госць праграмы дырэктар тэлеканала АНТ М. Маркаў адзначыў: «Мы плануем тэлеканал АНТ зрабіць медыяканалам. Мы цяпер ужо гэтым займаемся – калі праз тэлеэкран будзе прадстаўлена ў тым ліку інфармацыя, якая жыве ў інтэрнэце. І наадварот». Кожны рэспубліканскі тэлеканал сёння мае свой акаўнт у самых папулярных вэб-сістэмах (Facebook, Instagram, Twitter, «УКантакце», «Аднакласнікі»). Старонкі ў сацсетках патрабуюць рэгулярнага напаўнення кантэнтам – арыгінальнымі пастамі або спасылкамі на папярэднія выпускі тэлевізійных праграм, павелічэння інтэрактыўнасці з гледачом праз правядзенне рэкламных кампаній, конкурсаў і іншых актыўнасцей"
медыяканал, ну-ну
"відэа і фота са здымак праграм, змяшчаюць спасылкі на навіны з сайта. Найбольшая колькасць падпісчыкаў назіраецца ў сацыяльнай сетцы «УКантакце» (Белтэлэрадыёкампанія – 12,754 тыс. чалавек, СТБ – больш за 26 тыс., АНТ – 53,279 тыс.), Facebook, Instagram і «Аднакласнікі» налічваюць значна менш удзельнікаў (даныя на 15.02.2022). Пагодзімся з У. Сцяпанавым, што «акаўнты на ўсіх платформах выкарыстоўваюцца пераважна як канал для трансляцыі спасылак» на відэакантэнт тэлеканала, а сацыяльныя медыя выступаюць у якасці дадатковага канала дыстрыбуцыі кантэнту"
пра тое, што гэта боты, анiводнага слова
"Акаўнты тэлеканалаў АНТ і СТБ у сацсетках слаба арыентаваны на ўзаемадзеянне з гледачом. Старонкі пераважна служаць рэтранслятарам навін, якія ўжо прагучалі ў эфіры, часам сустракаюцца анонсы праграм ці публікуюцца спасылкі навін з сайта. Адзначым, што ў сацыяльнай сетцы «УКантакце», напрыклад, публікуецца па 12–17 пастоў на дзень (на Facebook напалову менш), аднак эксклюзіўнасці інфармацыі амаль не назіраецца. Да таго ж кантэнт ва ўсіх сацсетках тэлеканала аднолькавы: беларускія тэлеканалы накіроўваюць адзіны інфармацыйны паток (кроспостынг) без уліку дэмаграфічных і сацыяльных асаблівасцей аўдыторыі ў сацыяльных сетках."
A 34-year-old lecturer who defended her dissertation in Belarusian became the Dean of the Faculty of Journalism at BSU
"Дэканам факультэта журналістыкі БДУ стала 34‑гадовая выкладчыца, якая абараняла дысертацыю па-беларуску"=/=Бондарава таксама на беларускую філалогію паступала
Да пусть она хоть на китайском защищалась, лишь бы в башке не было луковского мусора
"Даследчыцкую цікавасць выклікае рэалізацыя дзяржаўнымі тэлеканаламі пункта 26.1 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб сродках масавай інфармацыі», згодна з якім тэлевізійныя медыя «абавязаны забяспечыць у штомесячным аб’ёме вяшчання аб’ём тэлеперадач, аўдыявізуальных твораў, iншых паведамленняў і (або) матэрыялаў беларускай (нацыянальнай) вытворчасці не менш за 30 працэнтаў» [18]. Намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь І. Луцкі ў эфіры тэлеканала СТБ падкрэсліў: «Нам важна развіваць уласны нацыянальны кантэнт. Мы ж бачым, наколькі вялікі ўплыў знешніх фактараў на тое, што адбываецца ў краіне ў інфармацыйным асяроддзі. <…> Тэхналогіі настолькі пайшлі наперад, што простымі забаронамі і нейкімі абмежаваннямі ўжо не дамагчыся гэтага. Важна ствараць свой кантэнт – цікавы, досыць інфармацыйны, гэта значыць трэба “созидать” інфармацыю» («Нядзеля»). Такім чынам, сёння неабходна вызначаць спосабы эфектыўных маўленчых паводзін і ўкараняць у айчынныя тэлевізійныя праграмы камунікатыўна-прагматычныя стратэгіі і тактыкі, якія будуць садзейнічаць вырашэнню пастаўленых задач і паспяховай рэалізацыі інфармацыйнай палітыкі"
спасылка на Луцкага, якi выконваў рэпрэсіi
"1) вядучыя з абмежаванымі абавязкамі: чытанне навін з тэлесуфлёра, агучванне відэаінфармацый і падводак да сюжэтаў карэспандэнтаў, паведамленняў пра надвор’е, развітанне з гледачом і перадача камунікатыўнай ініцыятывы калегу-вядучаму (напрыклад, вядучыя А. Насачова, А. Смірноў, С. Лугоўскі, Д. Равякова, В. Сакаловіч, П. Лазовік, Л. Казак, А. Чарняўская, І. Пазняк, С. Савіцкі, С. Манько і інш.);
2) вядучыя з пашыранымі абавязкамі: да прамых абавязкаў дадаюцца інтэрв’ю, ужыванне дыялагічных рэплік (пры наяўнасці некалькіх вядучых у студыі), чытанне напісаных іншымі аўтарамі каментарыяў, размова ў кадры з іншымі вядучымі (І. Эйсмант, В. Сянкевіч, Ю. Вогнева, В. Сулімава, Ю. Гроераў, П. Шуба, С. Гусачэнка, М. Угляніца, К. Цішкевіч, А. Аверкаў)"
"Напрыклад, вялікі рэзананс выклікалі словы Я. Перліна, экс-каментатара міжнароднага песеннага конкурсу «Еўрабачанне-2019». Вядучы негатыўна адрэагаваў на дзеянні двух мужчын, што трапілі ў «кіс-камеру» падчас прамой трансляцыі першага паўфіналу конкурсу. Каментатар па-свойму інтэрпрэтаваў убачанае і параіў гледачам адвесці ад экранаў дзяцей, а потым дадаў, што «каштоўнасці павінны быць каштоўнымі». Словы Я. Перліна выклікалі шмат каментарыяў (як крытычных водгукаў, так і слоў падтрымкі) ад падпісчыкаў у сацыяльных сетках. Пра пазіцыю Беларусі і яе журналістаў напісалі таксама ў сваім Twitter-акаўнце журналісты BBC, на падзею адрэагавала і экс-пасол Вялікабрытаніі ў Рэспубліцы Беларусь Ф. Гіб, запісаўшы відэазварот."
"Журналіст выступае ў ролі «скептыка» ці «антаганіста», прыводзіць супрацьлеглыя аргументы і сваёй інтанацыяй, а таксама ўдакладненнямі бярэ пад сумнеў словы героя (М. Маркаў, В. Шчаглоў). Пазіцыя «інтэрв’юера» ў адносінах да суразмоўцы можа быць рознай – ад спачування і падтрымкі да раўнапраўнага і дзелавога стаўлення. Часам гэта зале жыць ад некалькіх фактараў: асобы вядучага, запрошанага госця і канцэпцыі праграмы. У некаторых выпадках прасочваецца змешаны тып пры вядзенні: «партнёр-дыпламат»"
" У тым выпадку, калі інтэрв’ю становіцца часткай інфармацыйнай праграмы, «інтэрв’юерам» можа выступаць яе вядучы (першапачаткова ён жа «інфарматар» – І. Эйсмант, В. Сянкевіч, К. Забянько, С. Прохараў, Т. Рудакоўская, С. Ліпскі), а таксама шараговыя тэлекарэспандэнты (С. Лук’янюк, Н. Бенедзясюк, М. Багатыр, М. Пятрашка)."
гэта ок
"У выніку аналізу кантэнту беларускіх тэлеканалаў і паводзін вядучых у тэлепраграмах можна канстатаваць, што амплуа «каардынатар» падзяляецца на наступныя катэгорыі: • «каардынатар-арбітр» – амаль незаўважны для суб’ектаў тэлекамунікацыі і латэнтна кіруе сітуацыяй у эфіры, не дае ўдзельнікам выйсці за межы талерантных маўленчых паводзін (М. Грамянок – «Здароўе», Г. Малышчыцкі – «Пін_Код»); • «каардынатар-назіральнік» – імкнецца даць максімальна выказацца гасцям праграмы, амаль не ўмешваецца ў дыялог (Д. Бачкоў – «Наша жыццё», Ю. Кур’ян – «Дзень у вялікім горадзе», К. Казакоў – «Па справе»); • «каардынатар-лідар» – актыўна ўдзельнічае ў праграме, кіруе сітуацыяй у эфіры і ўплывае на яе развіццё (І. Марзалюк – «У абстаноўцы міру», Д. Бачкоў – «Аб’ектыўНа», І. Эйсмант – «Клуб рэдактараў»). Як правіла, «каардынатар» патрэбен у такіх праграмах, дзе дыскутуюць людзі з процілеглымі поглядамі («Аб’ектыўНа», «Клуб рэдактараў», «Наша жыццё», «У абстаноўцы міру» і інш.). Вядучы накіроўвае ход тэледзеяння. "
"Тэлекамунікатары звычайна прымаюць актыўную пазіцыю ў абмеркаванні і тым самым забяспечваюць унутраную камунікацыю падчас фарміравання тэледыскурсу (Д. Бачкоў, Я. Хрусталёў, І. Марзалюк, В. Гігін)
"Адзначым яшчэ адну асаблівасць беларускага тэлевізійнага дыскурсу: актыўны ўдзел кіраўніцтва айчынных рэспубліканскіх тэлеканалаў у стварэнні тэлекантэнту"
"Спецыфіка тэлевяшчання прадугледжвае яшчэ адных адрасантаў. Так, на ўзаемадзеянне з гледачом і яго агульнае ўспрыманне перадачы ўплываюць тэма сюжэта, маўленчыя сродкі і спосабы падачы інфармацыі карэспандэнтамі, якія рыхтуюць дадатковыя матэрыялы для эфіру (І. Тур, А. Радкевіч, А. Мацяс, К. Сушчэня, В. Хадасок, У. Боеў, М. Палякевіч, Р. Азаронак і інш.)"
не прапагандысты, а карэспандэнты.
"У тэлевізійнай камунікацыі ветлівасць адыгрывае вялікую ролю і характарызуецца пэўнымі дзеяннямі «для дасягнення розных камунікатыўных мэт, у тым ліку для ўстанаўлення гарманічных міжасобасных зносін і падтрымкі камунікатыўнага балансу паміж суразмоўцамі» "
(гэта пра Азаронка?)
"У адным з выпускаў тэлеперадачы «Аб’ектыўНа» госць праграмы дырэктар тэлеканала АНТ М. Маркаў адзначыў: «Мы плануем тэлеканал АНТ зрабіць медыяканалам. Мы цяпер ужо гэтым займаемся – калі праз тэлеэкран будзе прадстаўлена ў тым ліку інфармацыя, якая жыве ў інтэрнэце. І наадварот». Кожны рэспубліканскі тэлеканал сёння мае свой акаўнт у самых папулярных вэб-сістэмах (Facebook, Instagram, Twitter, «УКантакце», «Аднакласнікі»). Старонкі ў сацсетках патрабуюць рэгулярнага напаўнення кантэнтам – арыгінальнымі пастамі або спасылкамі на папярэднія выпускі тэлевізійных праграм, павелічэння інтэрактыўнасці з гледачом праз правядзенне рэкламных кампаній, конкурсаў і іншых актыўнасцей"
медыяканал, ну-ну
"відэа і фота са здымак праграм, змяшчаюць спасылкі на навіны з сайта. Найбольшая колькасць падпісчыкаў назіраецца ў сацыяльнай сетцы «УКантакце» (Белтэлэрадыёкампанія – 12,754 тыс. чалавек, СТБ – больш за 26 тыс., АНТ – 53,279 тыс.), Facebook, Instagram і «Аднакласнікі» налічваюць значна менш удзельнікаў (даныя на 15.02.2022). Пагодзімся з У. Сцяпанавым, што «акаўнты на ўсіх платформах выкарыстоўваюцца пераважна як канал для трансляцыі спасылак» на відэакантэнт тэлеканала, а сацыяльныя медыя выступаюць у якасці дадатковага канала дыстрыбуцыі кантэнту"
пра тое, што гэта боты, анiводнага слова
"Акаўнты тэлеканалаў АНТ і СТБ у сацсетках слаба арыентаваны на ўзаемадзеянне з гледачом. Старонкі пераважна служаць рэтранслятарам навін, якія ўжо прагучалі ў эфіры, часам сустракаюцца анонсы праграм ці публікуюцца спасылкі навін з сайта. Адзначым, што ў сацыяльнай сетцы «УКантакце», напрыклад, публікуецца па 12–17 пастоў на дзень (на Facebook напалову менш), аднак эксклюзіўнасці інфармацыі амаль не назіраецца. Да таго ж кантэнт ва ўсіх сацсетках тэлеканала аднолькавы: беларускія тэлеканалы накіроўваюць адзіны інфармацыйны паток (кроспостынг) без уліку дэмаграфічных і сацыяльных асаблівасцей аўдыторыі ў сацыяльных сетках."
гэта праўда