Łajfchak: jak pravieryć, jahady z Łuninca ci nie z Łuninca

Žycharka Mahilova kupiła na rynku kłubnicy, jakija pradaviec nazyvaŭ miascovymi. Ale padścielenaja pad jahady hazieta «Łuninieckija naviny» nie dała schavać praŭdu. Adna ž z kamientatarak pasta pra heta ŭ Threads raskazała zabaŭnuju historyju pra advarotny vypadak, kali praŭda vyjšła najaŭ inšym sposabam.

Fota ilustracyjnaje

Pradaviec z Mahiloŭščyny ŭ Minsku chacieŭ abaviazkova davieści, što jahony tavar z Łuninca. Što i nie dziŭna, bo Łuniniecki rajon — niefarmalnaja stalica biełaruskich kłubnic, i pachodžańnie adtul — svojeasablivy znak jakaści.

Adnak ža pradaviec nie prajšoŭ samy prosty test:

«Ja rodam z Łuninieckaha rajona. Paru hadoŭ tamu ŭ Minsku pytajemsia ŭ pradaŭca, adkul kłubnicy?

Jon: «Z ŁunincA (nacisk na «a»), my z mužam u hołas:

«Zrazumieła, što pradaviec nie z ŁUninca (nacisk na «u»)

Akazałasia, što mieli racyju, mašyna na mahiloŭskich numarach». 

Pravilnaja nazva hetaha horada na ŭschodzie Bresckaj vobłaści, jak jaho nazyvajuć miascovyja žychary — sapraŭdy Łúniniec, choć niemiascovym časta čamuści karcić skazać Łuniniéc.

Kamientary da artykuła