Viačorka: Kali Jeŭropa pačnie zdavać pierad Łukašenkam, heta asłabić amierykanskija pazicyi

U efiry telekanała «Biełsat» hałoŭny daradca Śviatłany Cichanoŭskaj Franak Viačorka zakranuŭ pytańnie pieramoŭ Zachadu z Alaksandram Łukašenkam. Pa jaho słovach, amierykancy praciahvajuć vysiłki dziela vyzvaleńnia palitviaźniaŭ, choć u mai nie adbyŭsia vizit u Minsk śpiecpradstaŭnika prezidenta ZŠA Džona Koŭła, jaki jon pierad tym sam i anansavaŭ.

Franak Viačorka. Fota: Lookby.media

«Amierykancy nastrojenyja rašuča. I Koŭł zvaniŭ Cichanoŭskaj, zapeŭniŭ, što ŭsio idzie, jano nie spyniłasia. Jość peŭnyja składanaści ŭ hetych pieramovach, pieramovy z Łukašenkam — heta vielmi składana. Łukašenka pastajanna mianiaje praviły hulni, mianiaje ŭmovy», — skazaŭ Viačorka.

Pa jaho słovach, Łukašenka namahajecca praz ZŠA «pracisnuć» ES z tym, kab byli skasavanyja jeŭrapiejskija sankcyi:

«U Łukašenki źjaŭlajecca adčuvańnie, što jon moža pałamać Jeŭropu. U jaho spadziavańnie, što jon praz Amieryku zmoža złamać cełasnuju pazicyju Jeŭropy. I mnie zdajecca, što kali Jeŭropa pačnie zdavać i pačnie hety trek, heta asłabić amierykanskija pazicyi.

Čamu Łukašenka ŭsio addaje Trampu? Tamu što jon razumieje, što ad Jeŭropy ničoha nie atrymaje. I ciapier, mahčyma, jość u Łukašenki spadziavańnie, što kali Jeŭropa pachiśniecca, kali zaraz pačnie razvalvacca jeŭrapiejski front, to jamu ŭžo i amierykancy buduć nie patrebnyja».

Viačorka nazvaŭ važnym, kab pieramovy Vašynhtona ź Minskam praciahvalisia:

«Važna hety amierykanski trek padtrymlivać, my padtrymlivajem, my kamunikujem, i my spadziajemsia, što ŭ hetym hodzie budzie bolš vyzvaleńniaŭ, a idealna, kab usie vyjšli na volu».

Nakont imaviernaha vizitu ŭ Minsk kiraŭnika francuzskaj raźviedki Nikala Lernera, pra jaki raniej pisaŭ palityčny aktyvist Valeryj Capkała, Viačorka skazaŭ, što, pa-pieršaje, aficyjnych paćviardžeńniaŭ hetaha nie było, a pa-druhoje, u takich kantaktach niama ničoha niezvyčajnaha:

«Linija kamunikacyi ź Minskam zastavałasia zaŭždy. Ź Minskam sustrakajucca delehacyi jeŭrapiejskich krain, kožny hod pryjazdžajuć na ŭzroŭni dyrektaraŭ ci asobnych adździełaŭ ministerstvaŭ zamiežnych spraŭ, pa linii śpiecsłužbaŭ. I Polšča, kali zajmalisia vyzvaleńniem Pačobuta, taksama sustrakalisia — i fizična, i nie tolki».

Takim čynam, jak padkreśliŭ daradca Cichanoŭskaj, kamunikacyja nie pieraryvałasia, i «kali niechta kaža, što niama dyjałohu, Jeŭropa nie razmaŭlała, to heta niapraŭda, usie šeść hadoŭ byŭ dyjałoh».

«Prablema była z boku Minsku, što Minsk nie chacieŭ vyzvalać, nie chacieŭ havaryć pra palitviaźniaŭ, nie chacieŭ spyniać represij. Ale zaraz u Minsku sapraŭdy składanaja situacyja, tamu što prybytki źmianšajucca, voś hety ekanamičny bum paśla pačatku paŭnamaštabnaj vajny prasieŭ, ekanomika ŭ stahnacyi, ciapier jon čaplajecca za kožnuju sałominku», — praciahnuŭ Viačorka.

Akurat ciapier, pavodle jaho, na Łukašenku varta akazvać bolšy cisk:

«Jon zaraz chapajecca za kožnuju sałominku, kab źmienšyć sankcyjny cisk, i hatovy navat vyzvalać palitviaźniaŭ. U takija momanty słabaści Łukašenki nie treba źmiakčać, a treba, naadvarot, patrabavać bolš, treba akazvać jašče bolšy cisk. I ja dumaju, jeŭrapiejskaja rola — hety cisk akazvać. A amierykancy, jakija ŭžo ŭstupili ŭ trek pieramovaŭ, vystaŭlać i kłaści na stoł patrabavańni».

Kamientary da artykuła