Цiкава, В Тунисе наблюдается сильное снижение уровня демократии и гражданских свобод, начавшееся после затяжного политического кризиса в 2021 году, когда президент Каис Саид распустил парламент и взял управление страной под личный контроль. Страна фактически перешла от статуса «единственной успешной демократии Арабской весны» к авторитарной модели управления.Уровень демократииСтатус: Международная организация Freedom House классифицирует Тунис как «частично свободную» страну (42 балла из 100).Рейтинги: В «Индексе демократии» (Democracy Index) Тунис переведен из категории «несовершенная демократия» в разряд «гибридных режимов». Показатели падают несколько лет подряд из-за ликвидации системы сдержек и противовесов между ветвями власти.Свобода СМИПадение в рейтингах: В рейтинге «Репортеров без границ» Тунис опустился на 129-е место из 180. Еще несколько лет назад страна занимала 72-е место.Репрессивное законодательство: Журналисты и блогеры работают в условиях жесткого давления. Ключевым инструментом цензуры стал Указ № 54 (Decree-law 54), который ввел тюремные сроки за распространение «недостоверных новостей» и слухов в интернете. На практике его используют для преследования
Ну
10.07.2026
"Рэжым больш не ў стане выконваць сваю частку дамовы: няма ні эканамічнага цуду.." Ну, судзячы па росту сярэдняга заробку і рэкорднаму ВУП, з гэтай часткай пакуль без зменаў. Ёсць адчуванне, што беларусы (большасць) ужо проста "жыве далей"..
Ft
10.07.2026
Не аб чым. Акрамя як чакаць лебядзя. А што пасля? Семейка карупцыянераў не сыйдзе самастойна і добраахвотна.
Тім
10.07.2026
Ft, Прытым санкцыі гэту сямейку асабліва не турбоцяць. Іх ўласны бізнес завязаны на Масковіі і яны як паразіты атрымліваюць свой адсотак з ўсяго гандлю краіны. Ўсе фонды пераведзены ў асабісты фонд першага дзе так сама палюбоўніца гаўляйтара ўсім запраўляе не забываючы пра свае кішэні. Гэтых карупцыянераў цалкам задавальняе становішча савецкага манкуртастана з давядзеннем народу да галечы і з апораю на карнікаў ды падтрымку Масквы. Санкцыі вывадак карупцыянераў не хвалююць. Адзінае што яны злякаюцца дык гэта ўзброеных людзей маючых моц і рашучасць.
Пытанне да рэдакцыі
10.07.2026
Чаму імя Рудкоўскага не ў загалоўку? Ён больш вядомы, чым яго кніга
мы Эўропа, не нашы прыклады. Нашы - Румынія, Эстонія, etc.
10.07.2026
"Туніса, Паўднёвай Карэі і Сінгапура." лухта, мы Эўропа, не нашы прыклады. Нашы - Румынія, Эстонія, Сербія, Славакія
Gorliwy Litwin
10.07.2026
На мой погляд, такія кнігі ствараюць фальшывую рэальнасць. Для афіцыёзна-дэмакратычных фуршэтаў і канферэнцый. па аналогіі з Тунісам, можна было б успомніць яшчэ Егіпет з яго славутай плошчай Тахрыр, абраннем прэзідэнта Мурсі на вольных выбарах (і задумацца над перспектывай працягу яго праўлення), яго звяржэннем, смерцю ў турме і вяртаннем да status quo ante. Таксама можна ўспомніць кэйсы Расіі 1855, 1905, 1917, 1953, 1985, 1991 гадоў. а ў самім Тунісе за час паміж пачаткам працы аўтараў над першай версіяй кнігі і нашым часам адбыліся істотныя змены, якія, на мой погляд, робяць адпаведны раздзел кнігі цалкам нерэлевантным. Што там адбылося за апошнія некалькі гадоў - чытайце ў маім адказе на адзін з каментароў вышэй.
Gorliwy Litwin
11.07.2026
на сённяшні дзень няма ніводнай арабскай не-аўтакратычнай краіны. І, шырэй кажучы, ісламскай: у Турцыі, некалі самай прасунутай аж да кандыдатуры на ўступленне ў ЕС, апошнія 20 гадоў дэмакратычныя інстытуты толькі адступаюць пад ціскам "харызмы" султана Эрдагана і братоў-мусульманаў. Я застаюся прынцыповым глыбокім скептыкам што да магчымасці пабудовы дэмакратыі на Белай (як і на любой) Русі, бо для гэтага няма культурна-цывілізацыйных перадумоў. Белыя русы, выхаваныя за 200 гадоў мураўёўскімі нар. вучылішчамі і сталінскімі раб-сель-факамі, да дэмакратыі няздольныя. Гэтаксама як тунісскія егіпецкія турэцкія іранскія дзяхкане. Яны будуць і надалей мадэрнізавацца чыста тэхналагічна, без прыняцця ў шчырыя сэрцайкі інстытуцый і нават псіхалагічных механізмаў еўрапейскага ("няшчыра-панскага" як я кажу) Мадэрна, пачынаючы ад дантоў і петрарак, эразмаў і рэйхлінаў. Іх продкі не прачыталі адпаведных кніг, не выпрацавалі "калектыўны кніжны гіпер-тэкст", а цяпер ужо іх нашчадкі ніколі гэтага і не зробяць, праз глыбінны дзікунскі снабізм. Кітай падае ім усім прыклад мадэрнізацыі без вестэрнізацыі - тым больш што сам Захад, праз здраду, і зрабіў магчымым узыходжанне Кітая.
«Здзелка згарэла». Аўтар кнігі «Аўтарытарызм пад пагрозай» пералічыў падставы для аптымізму наконт будучыні Беларусі
Ну, судзячы па росту сярэдняга заробку і рэкорднаму ВУП, з гэтай часткай пакуль без зменаў. Ёсць адчуванне, што беларусы (большасць) ужо проста "жыве далей"..
Санкцыі вывадак карупцыянераў не хвалююць.
Адзінае што яны злякаюцца дык гэта ўзброеных людзей маючых моц і рашучасць.
лухта, мы Эўропа, не нашы прыклады. Нашы - Румынія, Эстонія, Сербія, Славакія
па аналогіі з Тунісам, можна было б успомніць яшчэ Егіпет з яго славутай плошчай Тахрыр, абраннем прэзідэнта Мурсі на вольных выбарах (і задумацца над перспектывай працягу яго праўлення), яго звяржэннем, смерцю ў турме і вяртаннем да status quo ante. Таксама можна ўспомніць кэйсы Расіі 1855, 1905, 1917, 1953, 1985, 1991 гадоў.
а ў самім Тунісе за час паміж пачаткам працы аўтараў над першай версіяй кнігі і нашым часам адбыліся істотныя змены, якія, на мой погляд, робяць адпаведны раздзел кнігі цалкам нерэлевантным. Што там адбылося за апошнія некалькі гадоў - чытайце ў маім адказе на адзін з каментароў вышэй.