Каментары да артыкула

Уладзімір Някляеў з нагоды свайго 80‑годдзя напісаў сабе некралог — жартаўлівы і філасофскі

  • БЕРАСЦЬ
    09.07.2026
    Сапраўдны Паэт. Рэальна Народны. Зараз толькі здароўя вам - дачакаць моманту, калі вы зможаце вярнуцца на радзіму. Вось тут то, у Менску і Крэве, вы і адсвяткуеце юбілей юбілеяў.
  • Сяржук
    09.07.2026
    Цудоўны чалавек ды паэт. Здароўя, дабрабыту. Часта ўспамінаю два вершы пра раскіданых па свеце сівых дзяцей і пра Украіну( Ён ведае, што я не прадаваў.
    Я ведаю, чаму Ён так спытае.)
  • про Україну
    10.07.2026
    Абсолютно так, це тоді був №1. А №2 -- "Я грамадзянін Рэспублікі болю".
  • Апошнi
    09.07.2026
    з тытанау....
  • як вы правы
    09.07.2026
    калі б спыталі, якога паэта сучаснасці лічу выбітным? то яго
    але ж ён далёка не толькі Паэт... калі адкрыла для сябе яго Крыніцу, здаецца, не прапускала ніводнага нумара (пачатак 90-х)
  • але Пазьняк Першы )
    09.07.2026
    а чаму Пазьняк і Аляксандр Рыгоравіч у паважанага Паэта ў адной звязцы?
  • гхм
    09.07.2026
    "Да Аляксандра Рыгоравіча прыхода,"
    прыход - гэта маецца на ўвазе, як у царкве ці што? то бок паства і ўсё такое? а. ну дык жа ж... вышэбога
  • ART
    09.07.2026
    Толькі за ягоную "Аблачынку" можна даць Нобелеўскую прэмію

    Дзесьці ў Крэве, на высокіх могілках,
    У буяньні руты і гарквы,
    У зямлі змаганай, ды ня зможанай,
    Дзед з бабуляй – тварам да царквы.

    Іх жыцьцё падманамі і звадамі
    Праплыло, як месяц па вадзе.
    I ляжаць Іван з Алімпіядаю...
    Дзе іх душы? Невядома дзе.

    У хмурынках тых вунь?.. У тумане?..
    На губе крывінку прыкушу...
    Як твая душа, мой дзед Іване?
    Ці знайшла Алімпіну душу?

    Не збалела, крылы не намуліла
    Над царквой маўкліваю кружыць.
    Вымытай хусьцінкаю бабулінай
    Аблачынка сохне на крыжы.
  • ў тра
    10.07.2026
    ART, а як вы гэта перакладзеце на іншыя мовы? гэта зразумее (адчуе?) толькі беларус(ка)
  • асобая пачытацельніца
    09.07.2026
    раней першая беларуская літаратурная рэгулярна
    прынам сі па шаботах друкавала вершы таго ж Карпава іншых сяброў і сябровак па фэйсбуку Рэдактар(кі)
    пытала - а чаму не друкуеце нармальныя вершы? напрыклад, Някляева?

    во. дзякуй. надрукавалі. не прайшло, як гаварыцца, і двух пяцілетак... "Некралог"
  • Рэд.
    10.07.2026
    асобая пачытацельніца, мала пішуць паэт сёння, мала нам вершаў дасылаюць
  • ВЕРШніца бес галавы
    10.07.2026
    Рэд., дык і вы ж во ня пішаце
    а памятаецца, Рэд. такія прыгожыя вершы мне пісаў... але гэта было даўно... да царыцы гарохі
  • асобая пачытацельніца
    10.07.2026
    Рэд., як? і гэта з улікам з'яўлення ИИ? ён жа можа закідаць вас тэрабайтамі вершаў. вы толькі спытайце яго
  • нябачны верш
    09.07.2026
    верш можна прачытаць толькі пасля выдзялення
  • .
    09.07.2026
    Так, сціх нечытабельны ў цёмнай тэме: чорна-залаты на чорным.
    Пісаў сёння, ў адказ "прааналізуем"... і нічога.
  • Літвін
    09.07.2026
    Дай Бог, каб жыў да 100 год!
  • Янка
    09.07.2026
    Калi ўжо Някляеў ўзгадаў Пазняка па прозвішчы, то і Лукашэнку варта было б ўзгадваць падобным чынам. Але ўсё роўна віншую з юбілеем! Бо ёсць і за што, і гонар з годнасцю, каб не сорамна было
  • Алла
    09.07.2026
    Не понравилось..
    Больная тема, как говорится, но всё же... Надо быть выше этих "запрещальщиков" и написать о светлом...
  • на фота гляджу..
    09.07.2026
    а які ж ён хітры...*

    толькі зараз заўважыла, што арнамент на кашулі-то ў яго з ч-з флага... а за спінай, што за храм? хто здагадаецца?

    * а я-то думаю яшчэ - чаго гэта ён так хітра пасміхаецца... ну
  • .
    09.07.2026
    Знята у Крэва з Юр’явай гары з выглядам на мясцовы перабудаваны касцёл.
    І не арнамент са сцяга, а наадварот: на сцяг узялі арнамент. Традыцыйны, з рушніка.
  • мінусоўшчыкам
    10.07.2026
    адкуль у цябе такія вочы - пытаў ён у мяне
    адкуль-адкуль - адказала іхь - ад куль

    не заўважыць, які арнамент у яго, можа толькі той, хто не мае вачэй

    ну але можа ён музыка ці паэт
  • чэ і толькі чэ
    10.07.2026
    ., якога рушніка?
    ці вы зноў рашылі мяне злаваць?
    на першай літаратурнай беларускай?


    з каласоў жытнёвых ён сатканы,наш ру
    Ч
    нік, наш беларускі ўзор.васільком, пралескай вышываны,хвалямі блакітнымі азёр.наш ру
    Ч
    нік, як золата, свяціцца,на сцяне прыгожа ў нас вісіць.хлебам-соллю кліча ён гасціцца,сэрца беларуса весяліць. ИИ
  • A Jinx
    10.07.2026
    Pamior,
    kab nie zaminać nikomu,
    Ni ludziam,
    ni Bohu,
    ni sabie samomu...

 

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць