Каментары да артыкула

«Узнікаюць уяўленні, што палітвязні мусяць быць стойкімі, сабранымі, удзячнымі. А рэальнасць розная». Пагаварылі з людзьмі, якія водзяць дэпартаваных літаральна за руку

  • 555
    18.05.2026
    Не хотят вернуться домой в Беларусь - единицы. Все практически хотят домой, беларусы очень привязаны к Беларуси, сейчас бы вернулись, если бы не преследование власти и риск попасть в тюрьму....
  • .
    18.05.2026
    Ребята-волонтеры, спасибо за все, что вы делаете.
  • Беларус
    18.05.2026
    "Яны хадзілі ў беларускія амбасады, але гэта ні да чаго не прыводзіла"


    І сапраўды, а што ж здарылася? Чаму ж тое ні да чаго не прывяло? А адказ просты: калі вананцёрка Наста (а разам з ёю ўся нібыта "незалкжежная" інфапрастора) і надалей будуць лічыць прадстаўніцтва акупацыйнага рэжыму лукашэнкі "беларускімі амбасадамі" - то нулявы, і нават адмоўны вынік будзе назірацца яшчэ дзесяцігодьдзямі, а плынь уцекачоў будўе бясконцай. Бо неразуменьне акупацыі, матывацыі ворага і самой прычыны рэпрэсій - нажаль, гарантуе толькі паразу.
  • Сымон
    18.05.2026
    А цяпер пытанне - якія блокі на выбарах у КР дэкларуюць вяртанне дадому ў сваіх праграмах? Зразумела, што не ў тыранію пад маскоўскім сапагом і не з дазволу камісіі адыёзных лукашыстаў.
  • Gorliwy Litwin
    18.05.2026
    Нізкі паклон усім гэтым людзям. Шчэнсць, Божа!
  • .
    18.05.2026
    Дзякуй за расказ.
    Сутнасць, што палітвязні - таксама людзі. І гэта больш чалавечная пазіцыя, чым ідэалізацыя, міфалагізацыя і завышаныя чаканні ад тых, хто не на лепшым этапе свайго жыцця.


    Валанцёрка Наста з Варшавы мае прозвішча на Б.? Так інтэрнэт-мужланы зацкавалі, што ўжо не жадае публічнасці.

 

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць