Някляеў напісаў злабадзённы верш. У ім згадваецца і Калеснікава з Бабарыкам, і Ціханоўская, і Пракоп'еў з Пазняком
-
15.02.2026Як сказаць так, каб нічога ўцямнага не сказаць, але каб аыглядала, што сказаў нешта ўцямнае.
-
15.02.2026Тру, Дакладна! Гэта першае, што ўражвае. Ну і яшчэ: я палітыкай больш не займаюся- не блага так для асобы, што выстаўляла некалі сваю нандыдатуру на выбарах прэзыдэнта краіны.
-
15.02.2026вельмі трапна)
-
15.02.2026Таму што не займаюся палітыкай----нихто грошай не дае....а.пра ПАЗЬНЯКА---низка...сорам ...
-
15.02.2026Пабольш Зянонаў Беларусі трэба, то жылі б зараз як у Фінляндыі ці Эстоніі.
-
15.02.2026Наконт Фінляндыі гэта к Ціханоўскаму з Пракопам
-
15.02.2026Добра ж вы ў людзях разбіраецеся. Балівар не вынесе дваіх. Не казаць пра 3-10-100, "пабольш".
Ці можа такі тыпаж адчуваць сябе не на першых ролях, без зайздрасці і склок да канкурэнтаў?
(Не ведаю, што за іншыя ".", адкуль столькі). -
16.02.2026Не хапае менавіта Зянонаў, человека который не может создать союз,пускай и ситуативный,ни с одним политическим движением,нельзя и на пушечный выстрел подпускать. Это Лукашенко номер 2
-
16.02.2026Не хапае менавіта Зянонаў, вось толькі педафілаў у Эстоніі і Фінляндыі саджаюць, а Пазняк аднаго галоўнага бароніць. Называе геніем
-
16.02.2026Usr, Зянон Пазьняк шмат разоў ствараў паспяховыя сітуацыйныя кааліцыі для вырашэння канкрэтных задач. Нават са сваімі палітычнымі апанентамі. Так што ваша прэтэнзія абсалютна міма.
-
16.02.2026Usr, вось хто сапраўды не ўмее ствараць саюзы, дык гэта офіс Ціханоўскай. Усіх сваіх былых паплечнікаў разагналі. Ні з кім не супрацоўнічаюць: ні з паплечнікамі па выбарчай кампаніі - Цапкаламі, Бабарыканцамі, страной для жизни, нават з мужам самой Ціханоўскай!...
-
15.02.2026Глаз у поэта и слог, и перо все так же остры. Все подмечено красиво
-
15.02.2026Гэта канешне не высокая паэзія, але троху смешна, спадабалася месцамі
-
15.02.2026Nu, takoje,..aby što. Heta nie Skaz pra Lysuju haru...
-
15.02.2026Выдатна,калега!
-
15.02.2026Пра Лявочыка чаму не напісаў, які яму грошы не хацеў даваць?
-
15.02.2026Півапік,
калі ў вершы ўсё "уцямна", то гэта не верш "па взначэнню",
а нататка для СМІ -
15.02.2026Ой, гэта я напісаў для
"Тру" (вышэй).... спяшаўся )
...
Але ж я бачу, што ўсе тут у каментах -верш- абмяркоўваюць, як -артыкул- у СМІ )) -
15.02.2026такі не,, nie ŭsie !
-
16.02.2026БРАВО!
-
16.02.2026Походу, частушки писать замая пора.
-
16.02.2026Зараз канапныя зянаністы ў каментары набяруць змагацца за свайго пана
-
16.02.2026Прадказальнік, не раньше, чем Бабарыко ответит:
- Чей Минск? -
16.02.2026[Рэд. выдалена]
-
16.02.2026У кахання – дзень вітання,
Сэрцы, кветкі, шум vitrazh,
А ў нас зноў «свята зганяння» –
Хто за кім, за што і як.
Хто як можа – так і кручэй,
Вольны танец ля варот:
Маша плача ў цёплай Нямеччы –
Не сагрэў яе камфорт.
Каб суцешыць Машу трохі,
Еўропа газам цягне мост,
Толькі ў памяці аблёглай
Не сагрэеш холад злосць.
А далёка, за акіянам,
Хтосьці цягне свет за вух:
«Як бы з гэтай Светы, з Зянанам
Зрабіць зручны сабе рух?»
Хто з нашых «мазговітаўцаў»
Продаць гатоў чужы сюжэт –
Падпісацца ў інтэрфэйсах,
Прадаваць чужы дэкрэт?
А ў краі, што недалёка,
Пад касцёльны цішы звон,
У тузе па Сінявокай
Не знаходзіць сну Зянон.
Ён баіцца, што прысніцца
Чэргі, допыты, турма,
А прыходзіць птушка-сініца,
Шэпча: «Будзе ще зіма…»
І каштаны Франак, Светы
Ў снах круцяцца без чаргі,
Із пад сцэны ў палітыку
Лезуць танцы і стужкі.
Кожны з макіяшам, слоганам
Пхне «партыйны» свой балет,
А над імі, на прывокзалі,
Чэзне змораны народ.
У кабінеце пераходным
Стаіць стомлены стары,
Вучыць, як любіць Радзіму,
Не чытаўшы «Каласы».
Не сябруе з тым, хто шчыра
Пытае: «Чый Крым, чый дом?»
Таму лягчэй пасміхацца
Беларусам па відэазвязку.
І маўчыць адзін у камеры,
Блытае, дзе Мінск, дзе дым…
У чужых чужыя правілы,
А ў сваіх – нямы іх сын.
І здаецца: колькі крыку,
Колькі слёз, анлайн-пастоў –
А ў падземным гэтым гаме
Ціхнуць словы пра ладкоў.
Але нават праз стагоддзі,
Праз агонь і змрок турэм,
Нашу мару пра свабоду
Не затруціць цёмны дым.
Не засохнуць тыя крыніцы,
Што пад корань не скасіць,
Пакуль воблакі бялеюць
Над зямлёй, дзе мы – яшчэ людзі.
Не зробіць ніхто пустыню
З гэтай вільгаццю палёў,
Пакуль ёсць тут мова, памяць
І дзіцячы жартык слоў.
І не стануць нашай стэжцы
На заўсёды страх і злосць:
Мы – Машы, Светы і Зяноны,
Шляхам крыжным, але сонным
Можам быць адно, калі
Мы самі ёсць. -
16.02.2026Пра Зянону - вельмі трапна :-)
-
16.02.2026a.hto.tam.idze, а ведь и правда стоит задать Бабарыко вопрос:
- Чей Минск? -
16.02.2026І я так магу, але не буду.
-
16.02.2026Маша плачэт. Немцы вывезлі іё в Германію на прынудзіцельные работы. Пусць заплацят нам кампенсацыю.
-
16.02.2026Скучает акын без барина.
-
16.02.2026...Скажу адно —
што ў той раз мусіў
Сказаць, але забыўся ў скрусе,
Бо ўжо сівая галава...
Няма ніякай Белай Русі,
А ёсьць Вялікая Літва! -
16.02.2026Файны рэпчык адрымаўся на гэтыя словы:
https://suno.com/song/ba50fbe3-43f4-4742-adca-1557f353e961
Вельмi добра.