Za adsutnaściu lehalnych hazetaŭ vyjduć padpolnyja
«Rehijanalnuju hazietu» źbili z noh, dy tak, kab nie padniałasia.
Heta było vydańnie niezvyčajnaha hustu, dalikatnaści i kultury, i pry hetym apalityčnaje. Jaje lubili i ŭ vertykali, i ŭ intelihiencyi za biezdakorny prafesijanalizm i adčuvańnie svajoj aŭdytoryi. Tady čamu začynili? Bo biełaruskaja? Čaho tady vartyja Łukašenkavy nastojlivyja apraŭdvańni pierad bieraściejskimi studentami, što jon «za movu». A moža, začynili prosta tamu, što nie drukavała chvałaśpievaŭ kiraŭniku krainy? Značyć, pryniataje Kančatkovaje Rašeńnie pa niezaležnaj presie, i ź jaho realizacyi pačniecca zadumanaje pažyćciovaje prezydenctva. «Pierasiedzieć» u takim razie nia ŭdasca nikomu.
Darečy, padstavy dla zakryćcia jaŭna vybiraŭ čałaviek, jaki prosta chacieŭ vyjavić absurdnaść rašeńnia. Jak možna začyniać hazetu za toje, što jana raspaŭsiudžvałasia pieravažna ŭ Maładečnie, a zarehistravanaja jak respublikanskaja? Adziny sposab sabatažu, jaki zastajecca ŭ sumlennych čynoŭnikaŭ, — davodzić spravu da marazmu.
Akty vandalizmu, skiravanyja suprać biełaruskaj movy, kultury, dy ździeki z hodnaści asoby ŭ Biełarusi spyniacca tady, kali na kožnuju začynienuju hazetu budzie stvaracca pa dźvie padpolnyja z roŭnym tyražom.
Andrej Dyńko