«Chartyja-97» adkryła ofis u Varšavie, impreza z nahody hetaha adbyłasia ŭ hateli MDM

«Salidarnaść daje nam siły pracavać dalej».

Na ścienach zały visieli fotazdymki palityčnych źniavolenych Biełarusi i palityčnych pratestaŭ. Na sustreču źjechalisia biełaruskija palityki — siarod ich Viktar Ivaškievič, Źmicier Bandarenka, Viktar Karniajenka, prafiesar-sacyjołah Andrej Vardamacki, pradstaŭniki polskaha Ministerstva zamiežnych spravaŭ, biełaruskaja dyjaspara Varšavy, žurnalisty. Kanfierenc-zała była poŭnaja.

Napačatku byŭ prademanstravany ŭzrušajučy film ab pratestach suprać ułady i roli «Chartyi-97» u ich aśviatleńni.

Natalla Radzina ŭ svaim słovie raskazała pra pieražytaje joju asabista i sajtam za apošnija hady. «Kali ja była ŭ turmie, ja havaryła sabie: nie zdavajsia, pra ciabie pamiatajuć, tabie nie daduć tut pamierci. Tut prysutničajuć ludzi, jakija siadzieli sa mnoj u susiednich kamierach: Michalevič, Bandarenka, Kobiec.

Salidarnaść daje nam siły pracavać dalej. I my nie zdamosia, jak by ciažka nam ni było. My dabjemsia pieramienaŭ. Žyvie Biełaruś! Žyvie Polšča!»

Za Radzinaj słova ŭziaŭ namieśnik ministra zamiežnych spravaŭ Polščy Ježy Pamianoŭski. Ciapier stalicaj Volnaj Biełarusi ŭ peŭnym sensie źjaŭlajecca Varšava, — skazaŭ jon. — Ale ŭsie, chto tut sabraŭsia, robiać usio, kab stalicaj Volnaj Biełarusi byŭ Minsk.

Były ministr zamiežnych spravaŭ Słavaččyny Pavał Demeš pryvitaŭ toj fakt, što ŭ Chartyi źjaviŭsia ofis i ŭ Varšavie.

Iryna Krasoŭskaja raskazała pra svoj los, pra vykradzienaha i, musić, zabitaha muža.

Naprykancy było začytana vitańnie ad pieršaha staršyni Viarchoŭnaha Savieta niezaležnaj Biełarusi Stanisłava Šuškieviča, jaki nie zmoh pryjechać, bo zastajecca ŭ śpisach nievyjaznych.

Kamientary da artykuła