«Zapadali śniažynki, a ŭ Kareličach Dažynki»
U stalicy «Dažynak» Hrodzienščyny nie było i sotaj doli ad pampieznaści respublikanskaha śviata ŭradžaju.
Na byłoj habrejskaj vulicy iznoŭ skancentravaŭsia miestačkovy handal.
Pad šerym vosieńskim niebam Kareličy zazichacieli strakatymi farbami.
Pad šerym vosieńskim niebam Kareličy zazichacieli strakatymi farbami.
Pad šerym vosieńskim niebam Kareličy zazichacieli strakatymi farbami.
U adroźnieńnie ad Maładziečna, u Kareličach amal zusim nie było rekłamy śviata.
Zusim niašmat było i handlovych pałatak. I pakupnikoŭ.
Abnoŭleny kinateatr «Kamsamolec» zachavaŭ staruju nazvu, łozunh i skulpturu...
... a restaran «Kołas» — fresku.
Karelickaja haścinica nabyła novyja kolery.
Śvinina ŭ Kareličach kaštuje amal jak u Minsku.
Skvier ź biustam antypolskaha padpolščyka Mikałaja Arciucha pazbaviŭsia častki drevaŭ.
Paradnyja fasady abłasnych «Dažynak»...
... i dvary.
Ci zastaniecca maładoje pakaleńnie ŭ Kareličach?
«Pryjazdžaj na «Dažynki» — Kareličy tak adramantavali, što nie paznaješ», — zaprašali rodnyja. I zaintryhavali, bo haradok, jaki ź dziacinstva mnie zapomniŭsia šeraściu i nievyraznaściu, apošnija hady i bieź fiestyvalaŭ uvieś čas źmianiaŭsia.
Miastečka i praŭda vonkava źmianiłasia. Fasady damoŭ na centralnych vulicach uvabralisia ŭ jarkija kolery. Źmianiłasia centralnaja płošča, a razam ź joj — adramantavany Dom kultury i budynak, dzie mieścicca redakcyja karelickaj rajonki. Tut ža, na płoščy, zapracavała zbudavanaje niadaŭna adździaleńnie «Biełarusbanka», a troški dalej, nasuprać DK, u čarhovy raz abnaviła fasad rajonnaja «Biełpošta». Staryja habrejskija vułački, što paralelnymi šlachami adychodziać ad płoščy, zazichacieli roznakalarovymi fasadami i dachami damkoŭ. Na hetych vulicach, jak i daŭniej, skancentravany pryvatny handal.
«Tut vam nie Maładziečna!»
Ludziej na płoščy ŭ śviatočny dzień vobmal. Bolšaść pajšła na kancert u Dom kultury. Zusim niašmat i handlovych pałatak. U adnoj pradajuć šašłyk i bielašy, u druhoj — cukrovuju vatu. Rešta handluje suvienirami i vopratkaj ź miascovaha bytkambinata. Niama ni transparantaŭ ź vinšavańniami, ni kalarovych płakataŭ i stendaŭ. Adno, što namalavanaja ad ruki afiša kala DK.
«A što tak mała pałatak?» — pytaje žančyna ŭ handlarak bielašami. Adna ź ich adkazvaje: «Tut vam nie Maładziečna! U nas usio praściej». Z hetym ciažka nie pahadzicca, kali paraŭnać biudžety śviatkavańniaŭ: na karelickija «Dažynki» patracili 10 miljardaŭ rubloŭ, na maładziečanskija — 708 miljardaŭ.
Inšaja handlarka kaža, što ludziej mała, bo «zrabili śviata pad samuju zimu». I dadaje: «Zapadali śniažynki, a ŭ Kareličach Dažynki!»
Darečy, «dažynki pad śniažynki» mohuć stać na Hrodzienščynie tradycyjaj. Abłasnyja śviaty tut płanujuć ładzić u listapadzie ŭ Dzień sielskaj haspadarki. I štoraz u novym rajcentry.
Fasady i dvary abłasnych «Dažynak»
Nie abyšłosia ŭ Kareličach i biez aŭrału. Na vočy dzie-nidzie traplajucca ślady ramontu na chutkuju ruku. Zachodžu ŭ dvor jarka pafarbavanaha piacipaviarchovika, jaki dobra bačny z trasy Navahrudak-Minsk. Tylnyja ścieny doma, jak i miascovaj haścinicy, niefarbavanyja.
Nasuprać masłazavoda staić trojka adramantavanych dvuchpaviarchovych damkoŭ. Ich «kalehi», što chavajucca ŭ hłybini vulicy, stajać niefarbavanyja, sa starym šyfieram na dachach.
Skvier ź biustam hieroja antypolskaha padpolla Mikałaja Arciucha pazbaviŭsia pałovy drevaŭ. Heta, a taksama adsutnaść łavak, robić jaho praźmierna vialikim i niaŭtulnym.
A moładź usio źjazdžaje
Treba addać naležnaje rajonnamu kiraŭnictvu, jakoje nie abmiežavałasia vonkavym prycharošvańniem miastečka. Pad «Dažynki» tut akramia ŭsiaho adramantavali niekalkich adździaleńniaŭ rajonnaj balnicy, himnaziju i škołu, rekanstrujavali kinateatr, zamianili inžyniernyja sietki. I ŭsio ž, heta nie vyrašaje hałoŭnaj prablemy rehijona. «A što tut rabić maładym? Jak pražyć na zarobak u 700 tysiač?» — pytaje žančyna ŭ siabroŭki. Jana pryjšła pravieści dačku-studentku na minski aŭtobus. Moładź masava źjazdžaje ŭ bolšyja harady, najpierš u stalicu. Utrymać na miescy mnohich maładych žycharoŭ rajcentraŭ nakštałt Karelič mohuć dobryja zarobki, a taksama mahčymaść znajści tut zaniatak pa dušy pa-za pracaj. Pakul ža bolšaść maładych u Kareličach ni taho, ni druhoha nie bačyć.
Da temy: U Viciebsku admovilisia ad abłasnych Dažynak
U hetym hodzie na Viciebščynie abmiežavalisia rajonnym śviatkavańniem u Lijoźnie. Na abłasnyja «Dažynki» nibyta nie chapiła hrošaj. Na Mahiloŭščynie taksama śviatkavali na ŭzroŭni rajonu, u Mścisłavie. Na Brestčynie abłasnyja «Dažynki» prymała Biaroza, na Homielščynie — Śvietłahorsk.
***
Kareličy — upieršyniu zhadvajucca ŭ 1395 hodzie. Siońnia heta haradski pasiołak u Hrodzienskaj vobłaści, rajonny centr. Tut pražyvaje kala 7000 čałaviek. Pramysłovaść — ilnozavod, filijał Navahrudskaha masłarobčaha kambinata.
U pačatku 2000-ch u Kareličach niečakana pačaŭsia kapitalny ramont. Rajcentr pierakapali ŭzdoŭž i ŭpopierak, pačali mianiać kamunikacyi, ramantavać darohi. Pa miastečku pajšli čutki, što tut projduć «Dažynki». Ale śviata nie pryjšło, darablać ramont daviałosia samastojna. Sioleta Kareličy atrymali druhi šaniec.