Mikoła Jaŭmienienka. Maja adzinaja...

***

Maja adzinaja,
Čarnobyl radyjacyjaj
Pavis nad nacyjaj.
Za Kurapacki hienacyd
Da pakajańnia, NKUSaŭcy!

Naš bieł-čyrvona-bieły ściah —
Minuŭščyny praciah
Z «Pahoniaj» staražytnaju,
Ŭ dziaržaŭny hierb užytaju,
Łunaj ža nad niejtralnaju
I libieralnaju
Dziaržavaj niezaležnaju,
Z akreślenymi miežami —
Respublikaju Biełaruś,
Jakoj ja havaru:
«Ty mnie — jak maci rodnaja,
Svabodnaja, narodnaja,
Kvitniej, maja radzimaja,
Maja adzinaja,
Pra Adradžeńnie viedaj, dbaj,
Pra «kresy», «kraj» nie ŭspaminaj!

A viasnoju!..
Vosień, brovy nasupiŭšy chmarami,
Praślaziłasia nudnym daždžom,
Nad paletkami kryłami-marami
Pamachała latalna, bo ŭžo
Nie ŭtryvać joj prakazy, hareźlivaj
Kalandarna — čarhovaj zimy.
Aksamit ciepłyni pierakreślivaj
Da čaroŭna-hajučaj viasny!

A viasnoju!.. Znoŭ fłora abudzicca
Ad, ličy, adpačynku ŭva śnie,
Pad aknom maim višnia raspuścicca.
Chopić vodaru i dla mianie.
Mienavita ŭ paru aksamitnuju
Ja naviek pažadaŭ by zasnuć,
Sałaviej svajoj pieśniaj ambitnaju
Štohod niechacia by spamianuŭ,
Jak nacdema, a nie kryminalnika
Z rabalepnym ad strachu nažom,
Jak amatara-vieršaskładalnika,
Z prahresiŭna-pramoju dušoj.

Kamientary da artykuła