Nie tolki malitvy. Ksiondz Juryj Sańko — pra TikTok, chrap na imšy i hulni ŭ volny čas
Nastajaciel minskaha kaścioła Śviatoha Rocha ksiondz-kanonik Juryj Sańko raskazaŭ pra mify nakont śviataroŭ, jak hulni na kansoli dapamahajuć zekanomić na kvitkach u muziej, navošta śviataram akaŭnty ŭ sacsietkach i čamu zarok biasšlubnaści — heta nie pra pakuty, a pra svabodu.
Usie fota: Pavieł Rusak / Tochka.by
Adkazać na naiŭnyja pytańni pra žyćcio kaścioła dla «Točki» pahadziŭsia ksiondz-kanonik, probašč parafii Najśviaciejšaj Trojcy (Śviatoha Rocha) na Załatoj Horcy ŭ Minsku Juryj Sańko.
Bieź miasa pa piatnicach
Ci prytrymlivajucca ksiandzy postu kožny dzień usio žyćcio?
«Nie. Jany ŭvohule ničoha nie jaduć», — žartuje surazmoŭca.
Juryj Sańko sarkastyčna adznačaje, što mif pra pažyćciovaje haładańnie duchavienstva zaradziŭsia dziakujučy narodnaj idyjomie «ABS» — adna babka skazała.
Nasamreč katalickija śviatary prytrymlivajucca całkam razumnych tradycyj u ježy. Sam probašč abmiažoŭvaje siabie ŭ ježy tolki ŭ abaviazkovyja dla hetaha dni.
«Kožny katolik pavinien pościć u piatnicu i inšyja pradpisanyja dni. Naprykład, u Papialcovuju sieradu, ź jakoj pačynajecca Vialiki post. A tak na praciahu ŭsiaho hoda kožnuju piatnicu my vykonvajem post bieź miasa», — tłumačyć jon.
Śviatar upeŭnieny, što post nie pavinien być dla čałavieka pakarańniem. Viernik maje prava vybrać jaho śviadoma. Asabliva kali ŭ takoha rašeńnia jość kankretnaja meta, naprykład dapamoha bližniamu.
Śviatary ŭ TikTok
Ci nie supiarečyć chryścijanskim kaštoŭnaściam toje, što katalickija śviatary tancujuć pad trendy i zdymajuć zabaŭnyja videa ŭ sacsietkach?
Na dumku surazmoŭcy, zavieści akaŭnt moža kožny, adnak važna razumieć metu svajoj prysutnaści ŭ miedyjaprastory.
«Hałoŭny pasył — kab była jevanhielizacyja. Kab my nie prosta tancavali, a nieśli vieru Chrysta i pakazvali, što my zvyčajnyja ludzi i vyraśli ŭ takich ža siemjach», — źviartaje ŭvahu jon.
U samoha ksiandza taksama jość akaŭnt — prajekt «Paks TV», viadzieńniem jakoha zajmajecca cełaja kamanda. Niekatoryja videa ŭ im nabirajuć miljony prahladaŭ.
Detektyvy i Assassin's Creed
Stała cikava daviedacca, jak sučasnyja śviatary staviacca da papularnych masavych zabaŭ.
Vyśvietliłasia, ajciec Juryj taksama znachodzić čas dla zvykłaha adpačynku — sieryjałaŭ i videahulniaŭ, — choć i praz vysokuju zaniataść adpačyvać atrymlivajecca redka.
«U mianie jość hulniavaja kansol, niekalki hulniaŭ u telefonie. Časam, kali znachodžu čas, hladžu sieryjały — u asnoŭnym histaryčnyja abo detektyvy», — kaža surazmoŭca.
Siarod lubimych hulniaŭ śviatara na kansoli — papularnaja Assassin's Creed, pryśviečanaja šmatviakovamu supraćstajańniu dźviuch tajemnych arhanizacyj: asasinaŭ i tamplijeraŭ.
«Tam ty možaš nie płacić piać jeŭra, kab zajści va Fłarentyjski sabor», — dzielicca łajfchakami probašč parafii.
Pachrapvaje — značyć, miedytuje
Abmiarkoŭvajem i kurjoznyja situacyi, jakija mohuć zdarycca padčas nabaženstva. Naprykład, što rabić, kali parafijanin raptoŭna zasnuŭ i chrapie prosta na imšy.
Ajciec Juryj stavicca da hetaha z razumieńniem i humaram, adznačajučy, što čaściej za ŭsio takoje zdarajecca padčas kazańni.
«Hałoŭnaje nie budzić jaho rezka, kab nie było stresu. Pachrapvaje — značyć, miedytuje. U maleńkich kaściołach, jak moj, heta bačna, bo tam usio jak na dałoni», — kamientuje jon.
Parafijanin moh pryjści stomlenym paśla pracy, i kaścioł staŭ adzinym miescam, dzie jon zmoh supakoicca i adpačyć. U žart ksiondz Juryj dadaje: pa-sapraŭdnamu kryŭdna budzie, kali sam śviatar zaśnie padčas ułasnaj propaviedzi.
Isnuje stereatyp, što śviatary amal biazhrešnyja i nikoli nie adčuvajuć złości ci razdražnieńnia. Ci mohuć ksiandzy łajacca ŭhołas abo dumkami, kali nie atrymlivajecca dać rady emocyjam?
Ajciec Juryj pryznaje, što śviatary — taksama ludzi, adnak zryŭ na čałavieka ličyć samym strašnym u słužeńni. Kiepskija dumki mohuć źjavicca ŭ kožnaha, ale hałoŭnaje — svoječasova ich spynić, nie dazvalajučy spakusie pieraraści ŭ hrech.
«Zdarajecca ŭsialakaje, i dla hetaha, słava Bohu, jość spoviedź. Heta najlepšaja mahčymaść, kab stać u praŭdzie, pryznacca i ŭdaskanalvacca», — razvažaje śviatar.
Virtualnaja viera i jazyčnictva sa smakam chryścijanstva
Siońnia ŭ internecie možna znajści tranślacyi nabaženstvaŭ i navat pastavić śviečki ŭ anłajn-kaplicach. Jak ajciec Juryj stavicca da sprob biełarusaŭ aśviacić kulič, vadu ci vielikodny abied anłajn?
«Vykanańnie rytuałaŭ biez duchoŭnaści — heta prosta jazyčnictva sa smakam chryścijanstva. Dla nas važniej aśviačeńnie ci ŭračystaść? Dzie luboŭ, dzie viera, dzie spačuvańnie i ŭzajemarazumieńnie?» — zadajecca rytaryčnymi pytańniami śviatar.
Na dumku našaha surazmoŭcy, usie hetyja dystancyjnyja rytuały — sproba spraścić sabie žyćcio i paźbiehnuć pachodu ŭ chram.
Ale biazdumnaje vykanańnie abradaŭ pieratvaraje vieru ŭ zvyčajnyja zababony.
Zarok biasšlubnaści
Nastupnaje pytańnie zakranuła adnu z najbolš viadomych tem u katalictvie — celibat.
Ksiondz tłumačyć, što heta šmatviakovaja carkoŭnaja tradycyja. Jana dazvalaje śviataru całkam pryśviacić siabie Bohu i ludziam, a taksama pazbaŭlaje ad składanych administracyjnych kłopataŭ pa ŭtrymańni siamji pry pierajeździe na novuju parafiju.
Ale zabarona na šlub dziejničaje nie va ŭsich kirunkach katalicyzmu.
«Jość hreka-katalickaja carkva, dzie śviataram možna žanicca. Kali chłopiec na starcie razumieje, što choča žanicca, jon vybiraje hety abrad, prachodzić navučańnie i znachodzić spadarožnicu žyćcia», — raskazvaje ksiondz.
Spoviedź ananimnaja?
Ci paznaje ajciec Juryj svaich parafijan pa hołasie na spoviedzi i jak śviataram udajecca abstrahavacca ad asabistaha staŭleńnia da čałavieka?
Ksiondz paćvierdziŭ, što ŭ śviatara sapraŭdy vielmi čutki słych. Schavać svaju asobu za šyrmaj spaviadalni praktyčna niemahčyma, bo ŭ nievialikaj parafii ŭsie adzin adnaho viedajuć, ale heta nijak nie ŭpłyvaje na znosiny.
«Śviatar nie sudździa, i jon nie maje prava asudžać, jakimi b ciažkimi ni byli hrachi. Jaho rola palahaje ŭ tym, kab padtrymać čałavieka na šlachu ŭśviedamleńnia i błasłavić na dalejšaje ŭdaskanaleńnie», — źviartaje ŭvahu ksiondz-kanonik.
Biez sutany taksama kamfortna
Mnohim zdajecca, što ksiandzy kruhłyja sutki chodziać u strohim abłačeńni, tamu ich vobraz u zvyčajnych džynsach ci šortach časta łamaje šabłony ŭ hałovach parafijan.
Ajciec Juryj ža pryznajecca, što jon rehularna mianiaje rasu na śvieckaje adzieńnie. Pavodle jaho słoŭ, śviatary mohuć nasić šorty abo spartyŭnuju formu, ale varta zaŭsiody pomnić pra svoj status — važniej sačyć za słovami i pavodzinami, čym za adzieńniem.
Ludzi časta dziviacca i zachaplajucca, bačačy ksiandza ŭ cyvilnym adzieńni, adnak sam ajciec Juryj adčuvaje siabie ŭpeŭniena ŭ lubym vobrazie.
«Mnie adnolkava kamfortna i ŭ śvieckich rečach, i ŭ sutanie. Mahu spakojna prajści pa horadzie ci prajechać u mietro, pahulać u futboł — čaho mnie saromiecca?» — tłumačyć jon.