U Łahojskim rajonie siamja za adzin zachod sabrała ŭ lesie 58 kiłahramaŭ lisičak. I heta nie rekord

Dla tych, chto viedaje tołk u cichim palavańni, daždžlivaje leta — nie nahoda dla smutku. Śviatłana Miacielskaja z ahraharadka Lasny pad Minskam u minułym hodzie za piać hadzin razam z mužam i svajakami sabrała 72 kiłahramy lisičak, a ŭ hetym siezonie — užo 58. Ich rekordnyja zbory davodzicca vyvozić ź lesu na motabłoku z pryčepam, piša pristalica.by.

Fota z archiva surazmoŭcy

Hrybnaja kamanda i parady daśviedčanych

Hałoŭnyja kampańjony Śviatłany ŭ siezon zboru — muž i jaho siastra, a pravadnica — śviakrucha. Mienavita na jaje radzimie, u lasach Łahojščyny, zajadłyja hrybniki źbirajuć niečuvanyja ŭradžai.

«U asnoŭnym šukajem lisički, padasinaviki, ich zamarožvajem na zimu, — raskazvaje Śviatłana. — Apieńki źbirajem da pieršych dzion studzienia i sušym na piečy».

Akramia znajomych usim hryboŭ, traplalisia i redkija: jadomy kuryny hryb, jaki raście na drevach, biełaja lisička i čyrvonaknižnaja čornaja.

Rekordy pa zborach siamja stavić užo šeść hadoŭ, choć luboŭ Śviatłany da cichaha palavańnia razbudzili baćki ŭ dziacinstvie, kali brali z saboj u les.

Pavodle jaje słoŭ, najlepšyja daradcy ŭ hrybnych spravach — staražyły viosak, jakija viedajuć kožnuju palanku i kuścik ź dziacinstva. Jany padkažuć, dzie šukać i kali lepš adpraŭlacca ŭ les.

Traktar zamiest košyka

U hetym siezonie padčas adnoj z vyłazak im udałosia sabrać 58 kiłahramaŭ lisičak. A ŭ minułym hodzie siamja hrybnikoŭ ustanaviła asabisty rekord, sabraŭšy 72 kiłahramy za piać hadzin.

Kažuć, što košykami amal nie karystajucca: biaruć adno viadro, a pakiety raśpichvajuć pa kišeniach. Sabranyja hryby pakidajuć u damoŭlenym miescy, paśla čaho svajaki zabirajuć usio na motabłoku z pryčepam.

Dzikija žyvioły i zhublenyja hrybniki: jakija niebiaśpieki chavaje les

U lasach Łahojskaha rajona vodziacca miadźviedzi i łasi. Śviatłana kaža, što časta bačyć ich śviežyja ślady.

«Kožny raz strašna. Ale my zaŭsiody biarom z saboj dudki, śvistki, uklučajem radyjo abo śpiavajem, — raskazvaje jana. — Žyviolina čuje čałavieka i sychodzić».

Apranajucca hrybniki pa ŭsich praviłach: vopratku vybirajuć z humkami, štaniny zapraŭlajuć u škarpetki, zakryvajuć hałavu chustkami abo šapkami, vykarystoŭvajuć repielenty ad klaščoŭ i kamaroŭ.

«Asabliva niebiaśpiečna ŭ asinavym lesie — u pachmurnaje nadvorje tam stanovicca ciomna jak unačy, a liście šamacić tak hučna, što ciažka aryjentavacca. U takich vypadkach my zaŭsiody chutka idziem dachaty», — kaža žančyna.

Zdarałasia i zabłukać. Adnojčy muž zhubiŭsia i try hadziny nie moh znajści darohu. A ŭ minułym hodzie śviakrucha błukała paŭdnia: Lidzija Ramanaŭna pajšła pa hryby ŭ abied i źnikła. Svajaki šukali jaje na mašynie — kryčali, śviścieli, sihnalili, a potym vyklikali MNS.

Ratavalniki pračesvali les, ale praz uzhorki i jamy huk sireny raznosiŭsia kiepska. Tady Śviatłana spampavała kartu lashasa i paprasiła śviakroŭ znajści kvartalny słupok. Pa im i vyznačyli miesca. Ciapier u les siamja chodzić tolki z zaradžanymi telefonami i zaŭsiody zapaminaje aryjenciry.

Kamientary da artykuła