Japonski błohier, jaki viedaje amal usie movy śvietu, sustreŭ u Vienie Nadzieju, jakaja zahavaryła ź im pa-biełarusku VIDEA
Dla błohiera Judžy heta byŭ niaprosty čelendž.
Japonski błohier Judžy viadzie papularnyja kanały ŭ tyktoku i instahramie — jon padychodzić da ludziej u centry Vieny i prosić, kab jany pahavaryli ź im na svajoj rodnaj movie. A Judžy sprabuje adhadać hetuju movu i praciahnuć kamunikacyju na joj bazavymi frazami.
Na hety raz jahonaj surazmoŭcaj stała maładaja žančyna, jakaja pradstaviłasia jak Nadzieja. Kali błohier paprasiŭ jaje niešta skazać, jana zahavaryła pa-biełarusku: «Pryvitańnie!»
Judžy pasprabavaŭ uhadać: «Ukrainskaja?» Dziaŭčyna zapiarečyła.
«A, okiej. Vielmi pryhožaja. Biełaruski? Razumiejem biełaruski! Pryjemna paznajomicca», — z druhoj sproby ŭhadaŭ Judžy, ale pryznaŭsia, što biełaruskuju movu viedaje słabavata.
Błohier pierajšoŭ na polskuju z elemientami anhlijskaj i spytaŭ u Nadziei, jakoje jaje lubimaje słova na biełaruskaj movie.
«Kachańnie!» — uśmichnułasia taja.
«Dziakuj», — padsumavaŭ Judžy.
«Narešcie biełarusy! Ja čakała-čakała i dačakałasia», «Ja ŭžo dumaŭ, što nie sustrenu tut biełaruskuju movu», — pryznavalisia jaho kamientatary, jakija bačyli ŭ rolikach usio što zaŭhodna — choć manholskuju, choć niejkija ekzatyčnyja movy z Akijanii.