U biełaruskim lesie zaŭvažyli šmat pieršych viasnovych hryboŭ

U biełaruskich lasach užo zaŭvažyli vialikuju kolkaść rańniaha viasnovaha hryba, jaki ŭ narodzie mohuć nazyvać «elfavaj čašaj». Heta adzin ź pieršych jadomych hryboŭ, što źjaŭlajecca ŭ lesie paśla zimy i časta ličycca znakam pačatku hrybnoha siezona, piša Telegraf.news.

Daśviedčany hrybnik Alaksandr Šaŭcoŭ u siaredzinie sakavika pajšoŭ u raźviedku ŭ les niedaloka ad Minska. Choć u lesie jašče lažaŭ śnieh, jon znajšoŭ tam šmat sarkascyfy — jarkaha čyrvonaha hryba ŭ formie čašy. Takija hryby zvyčajna źjaŭlajucca padčas pieršych sakavickich adlih.

Hrybniki ličać sarkascyfu svojeasablivym pradvieśnikam inšych viasnovych hryboŭ. Paśla jaje ŭ lasach zvyčajna pačynajuć raści smaržki, viešanki i strački. Pakolki sarkascyfy ŭ hetym hodzie vielmi šmat, možna mierkavać, što i ŭradžaj inšych viasnovych hryboŭ taksama budzie dobry. Na videa, jakoje źniaŭ Šaŭcoŭ, hetyja hryby rastuć cełymi hrupami — časam dziasiatkami na nievialikich učastkach lesu.

Pavodle jaho słoŭ, užo praz try-čatyry tydni možna budzie śmieła adpraŭlacca ŭ les šukać bolš zvykłyja dla hrybnikoŭ smaržki i viešanki.

Samu sarkascyfu taksama možna źbirać, bo jana jadomaja. Praŭda, jaje ličać hrybam nievysokaj kulinarnaj jakaści: miakać davoli ćviordaja, a smak nie vielmi vyrazny. Zatoje hryb maje jarki koler, jaki zachoŭvajecca navat paśla pryhatavańnia, tamu jaho časam dadajuć u sałaty, amlety abo inšyja stravy dla ŭpryhožvańnia.

Akramia taho, sarkascyfu nazyvajuć svojeasablivym ekałahičnym pakazčykam. Jana zvyčajna raście ŭ čystych lasach, daloka ad daroh i pramysłovych zon, tamu jaje źjaŭleńnie moža śviedčyć pra dobry stan navakolnaha asiarodździa.

Kamientary da artykuła