Pa siońniašnim dni vyznačali, kali pryjdzie viasna
Usio tamu, što siońnia Dzień surka, abo katalickija Hramnicy.
Toj samy Fił. Fota: Barry Reeger / AP
U mas-kultury siońnia — Dzień surka, jaki staŭ viadomy dziakujučy adnajmiennamu amierykanskamu filmu ź Biłam Miurejem i surkom Fiłam u hałoŭnych rolach. Tradycyi dastavańnia surka ŭ štacie Piensilvanija ŭžo amal 140 hadoŭ.
Ličycca, što viasna budzie rańniaj, kali surok Fił vylezie z nary i nie spałochajecca svajho cieniu (budzie pachmurna), inakš viasny pryjdziecca čakać jašče šeść tydniaŭ.
Ale ŭ nas zusim inšaje nadvorje i klimatyčnyja ŭmovy. Jak być? U katalikoŭ (i pravasłaŭnych, jakija žyvuć pa novajulijanskim kalendary) siońnia — Hramnicy i svaje prykmiety.
Va Ukrainie varožać pa surkach Vikienciju i Cimko, u Litvie pa barsukach u Žaharskim rehijanalnym parku.
Ličycca, što kali barsuk vyjšaŭ z nary i pačaŭ hulać pa vakolicach, značyć, viasna ŭ našym rehijonie budzie rańniaj. U Litvie navat adznačajecca admysłovy Dzień barsuka 25 studzienia.
U Biełarusi na siońniašni dzień byli svaje prykmiety. «Jak na Hramnicy pievień napjecca vadzicy, dyk na Jurja [6 maja pa novym styli] voł najesca travicy»,
«Jak na Hramnicy adliha, z uradžaju budzie chviha» (kali siońnia adliha, to viasna rańniaja, a jana nie spryjaje dobramu ŭradžaju, bo rana vysychaje ziamla).
Ale zaraz stajać lutyja chałady, siońnia nočču fiksavałasia navat minus 30.