Ci treba zabaranić savieckuju simvoliku ŭ Biełarusi? Debatavała moładź u «Dyskucie»
Takija debaty adbylisia 1 listapada ŭ moładzievym kłubie «Dyskut» u Minsku. Jany mieli hulniavuju formu. Udzielniki padzialilisia na kamandy losavańniem.
Pazicyju «Zabaranić savieckuju simvoliku» adstojvali Taćciana Harbacevič, inžynier pa infakamunikacyjach, i Daniła Łaŭrecki, pradprymalnik. Pazicyju «Nie zabaraniać» — hiejm-dyzajnier Vadzim Karobkin i historyk Vital Łučynovič.
Inžynier Taćciana Harbacevič i pradprymalnik Daniła Łaŭrecki.
Dyskusija była pabudavanaja takim čynam, što ŭ abiedźviuch kamand była mahčymaść vykazać svaje tezisy i mierkavańni, pačuć piarečańni apanientaŭ i pasprabavać adstajać svoj punkt hledžańnia.
Zabaranić: bo savieckaja simvolika — adlustravańnie biesčałaviečnaj kamunistyčnaj ideałohii
«Čym zapomniŭsia saviecki pieryjad našaj historyi? Represijami, zabojstvami, žorstkaściu, admaŭleńniem prava na nacyjanalnaje samavyznačeńnie i niezaležnaść», — z hetych słovaŭ Taćciana Harbacevič pačała adstojvać svaju pazicyju.
Dziaŭčyna padkreśliła, što savieckaja simvolika i siońnia nanosić škodu reputacyi Biełarusi.
«Ja nie chaču, kab zamiežnikam raili pryjazdžać u našu krainu jak u zapaviednik SSSR. Ja nie chaču hulać pa vulicach, nazvanych imionami zabojcaŭ i terarystaŭ», — skazała Taćciana.
«A dośvied krain-susiedak u zabaronie savieckaj simvoliki moža słužyć prykładam i ŭ nas. My nie chočam, kab ludzi samastojna buryli pomniki, tamu i vykazvajemsia za toje, kab zabaranić savieckuju simvoliku na dziaržaŭnym uzroŭni», — vykazaŭsia Daniła.
Nie zabaraniać: nie treba bajacca ŭłasnaj historyi
Vadzim Karobkin i Vital Łučynovič u jakaści dokazaŭ svajoj pazicyi havaryli ab tym, što saviecki pieryjad — heta ŭžo častka historyi. I admovicca ad jaho — heta značyć pierapisać svaju historyju.
«U 20-ch hadach balšaviki razburali cerkvy. Čym vy budziecie lepšymi za ich, kali vy razburycie toje, što pabudavana za savieckim časam? Praśpiekt Niezaležnaści, Akademiju navuk, Opierny teatr…Historyju treba nie pierapisvać, a pryznavać».
Hiejm-dyzajnier Vadzim Karobkin i historyk Vital Łučynovič.
U chodzie dyskusii moładź padniała taksama pytańni taho, ci treba mianiać nazvy vulic i dzie ŭziać na heta hrošy? Jak być z tym, što nie ŭsie chočuć admaŭlacca ad savieckaj minuŭščyny? Dla čaho znosić pomnik Leninu na płoščy Niezaležnaści, kali na jaho pjedestale adlustravanyja biełaruskija matyvy? Jak adračysia ad savieckaj minuŭščyny, kali jana ščylna źviazanaja z kulturaj Biełarusi? Ci možna savieckim simvałam nadać pazityŭnuju afarboŭku?
Pa vynikach debataŭ žury, u skład jakoha ŭvachodzili ekanamist Siarhiej Čały, kulturołah Maksim Žbankoŭ i fiłosaf Volha Šparaha, pryznali, što hulniavaja pazicyja kamandy «Nie zabaraniać» była pryznanaja bolš pierakanaŭčaj.
Hledačy ž addali svaje hałasy kamandzie, jakaja adstojvała pazicyju «Zabaranić».
I tolki adzin hladač naprykancy sustrečy skazaŭ: «Saviecki Sajuz pamior 30 hadoŭ tamu. Nie treba ničoha zabaraniać i dazvalać. Jaho treba pachavać i zabyć».
Debatny kłub «DysKUT» — heta sumiesnaja inicyjatyva moładzievych arhanizacyj i supolnaściaŭ dla papularyzacyi publičnych dyskusij siarod moładzi. Moładzievyja debaty «DysKUT» pravodziacca na vostrasacyjalnyja temy ŭ śfiery kultury, palityki i hramadstva.