Fieminizm dajšoŭ da Vatykana: manaški paskardzilisia na stanovišča «biaspraŭnych rabyń»
U sakavickim numary časopisa Women Church World — dadatku da aficyjnaha vieśnika Vatykana L'Osservatore Romano — vyjšli materyjały, jakija rezka krytykujuć stanovišča žančyn u carkvie. Ich napisali manaški.
Siastra Maryja piša: «Adny [manaški] prysłužvajuć u damach biskupaŭ abo kardynałaŭ, inšyja hatujuć ježu ŭ carkoŭnych ustanovach abo viaduć uroki. Niekatoryja, kab absłužyć mužčyn-carkoŭnikaŭ, pračynajucca ź ciomnaha rana, hatujuć śniadanak i nie kładucca spać, pakul nie budzie hatova viačera, vymyta padłoha, pamyta i vyprasavana bializna». Pry hetym «redka, kali ich kličuć za ahulny stoł».
«Za ŭsim hetym staić złaščasnaja dumka pra toje, što mužčyny bolš hodnyja za žančyn, i što śviatary ŭ carkvie — usio, a siostry — ništo», — adznačaje manaška. Pavodle jaje słoŭ, mnohija dziaŭčaty — ź biednych siemjaŭ, z Afryki, Azii ci Łacinskaj Amieryki — «adčuvajuć siabie ŭ daŭhu i zaležnaści» i tamu maŭčać pra ŭmovy pracy.
Źmiest artykuła — nie siensacyja, ale ŭpieršyniu pra staŭleńnie da žančyn jak da «biaspraŭnych rabyń» zahavaryli na staronkach aficyjnaha časopisa Vatykana, dzie publikujucca papskija ŭkazy i kazańni. «Da hetaha času ni ŭ koha nie chapała śmiełaści zajavić pra hetyja rečy», — kaža hałoŭny redaktar dadatku Lučeta Skarafija, katalickaja fieministka i vykładčyca historyi ŭ rymskim univiersitecie Sapijenca. «U carkvie žančyn vykarystoŭvajuć», — dadaje jana.
Lučetta Skarafija.
Štomiesiačnaje vydańnie Women Church World taksama žyvie za košt biaspłatnaj pracy. Kali aŭtary artykułaŭ jašče atrymlivajuć hanarary, to vosiem štatnych supracoŭnikaŭ, uklučajučy hałoŭnaha redaktara, pracujuć dobraachvotna. Časopis vychodzić na italjanskaj, ispanskaj, francuzskaj i anhlijskaj, i raspaŭsiudžvajecca biaspłatna. Uvieś sakavicki vypusk pryśviečany žančynam na pracy i zbolšaha paŭtaraje idei ruchu #metoo. U numary abmiarkoŭvajecca hienderny razryŭ u apłacie pracy, chatni hvałt i toje, što na kirujučych pasadach mała žančyn.
Papa Rymski Francysk padčas niadaŭniaj pajezdki ŭ Pieru padkreśliŭ, što zabojstvy žančyn i hvałt nad imi pieratvaryli jaho rodny kantynient ŭ adno z samych niebiaśpiečnych miescaŭ dla žančyn na płaniecie. U pradmovie da zbornika, jaki niadaŭna vyjšaŭ, pryśviečanaha hiendernym pytańniam, jon pryznaŭ, što praca žančyn ŭ carkvie — «časam chutčej rabstva, čym sapraŭdnaje słužeńnie».