Biełaruska pakinuła pjedestał, bo ŭklučyli himn inšaj krainy
abnoŭlena; dadałosia videa i kamientar dziaŭčyny
Uračystaja cyrymonija ŭručeńnia ŭznaharod pryziorcy spabornictvaŭ u trajnym skačku ŭ dziaŭčat na junijorskim čempijanacie Jeŭropy (U-20) pa lohkaj atletycy ŭ italjanskim Hraseta zaviaršyłasia skandałam, paviedamlaje Tut.by sa spasyłkaj na aficyjny sajt BFŁA.
Pieršaje miesca ŭ hetym vidzie prahramy zaniała biełaruskaja spartsmienka Vijaleta Skvarcova. Z-za techničnaj pamyłki ŭ honar novaj čempijonki zajhraŭ himn inšaj krainy (Bośnii i Hiercahaviny).
Biełaruska pry pieršych hukach «niapravilnaha» himna bieź jakich-niebudź paradaŭ z boku pradstaŭnikoŭ zbornaj pakinuła vierchniuju prystupku pastamienta i admoviłasia padymacca tudy navat pad pahrozaj mahčymaj dyskvalifikacyi. Sankcyj nie było.
«U pieršyja doli siekund ja spačatku nie zrazumieła, tam išło ŭstupleńnie, — paźniej pryznałasia Vijaleta. — Ja padumała, napeŭna, inšaja viersija himna. A potym stała vielmi kryŭdna za krainu, za siabie.
Z boku arhanizataraŭ — heta była vielizarnaja pamyłka. Ja pačakała pakul padymiecca naš ściah, paśla ja syšła z pjedestała. Tam i stajała da kanca himna niejkaj krainy. Ja razumieła, što parušaju praceduru cyrymonii ŭznaharodžańnia i mohuć być sankcyi. Až da pazbaŭleńnia miedala. Ale ŭ toj momant mnie było vielmi niepryjemna, što hučyć himn nie majoj krainy, nie majoj Radzimy, za jakuju ja vystupaju. Usio ž taki my stolki sił tracim dla hetaha imhnieńnia.
Dla mianie heta vielmi važna. Ja nastrojvajusia. Vielmi chacieła prabiehčy ź ściaham, što i zrabiła paśla vystupu. I, viadoma ž, stojačy na pjedestale, chacieła pačuć himn svajoj krainy.
Liču, što treba pavažać i lubić svaju Radzimu. Ja patryjotka svajoj krainy. Ja naradziłasia ŭ Biełarusi, jakaja vielmi pryhožaja.
Maju luboŭ da Radzimy niemahčyma vykazać słovami. Ja zaŭsiody sumuju pa domie, dzie b ni była. Ja dastatkova ŭ mnohich krainach pabyvała, pajeździła pa śviecie i kožny raz viartajusia ŭ Biełaruś z radaściu. Ja b chacieła pažadać spartsmienam, maim ravieśnikam i ŭsim-usim lubić svaju krainu, pavažać toje miesca, dzie my naradzilisia, šanujcie historyju!», — skazała spartsmienka.
Varta zaŭvažyć, što arhanizatary chutka zrazumieli surjoznaść svajho lapu i, papiaredničajučy ŭžo padrychtavany biełaruskim bokam pratest, vybačylisia i prapanavali pravieści cyrymoniju ŭznaharodžańnia paŭtorna.