Apostalski nuncyj naviedaŭ kataličku, što žyvie adna ŭ lasnoj vioscy FOTY
17 maja ŭ parafii Sv. Michała Archanioła ŭ Bahdanavie (Vałožynski rajon) 19 małodšych viernikaŭ pryniali Pieršuju Kamuniju, jakuju im udzialiŭ Apostalski Nuncyj u Biełarusi arcybiskup Kłaŭdya Hudžeroci, jaki naviedaŭ hetuju parafiju, a taksama zavitaŭ da niekatorych parafijalnych siemjaŭ.
Znajomstva z parafijaj pačałosia z naviedvańnia mohiłak, dzie pachavany achviary Pieršaj suśvietnaj vajny.
Vierniki parafii ŭračysta sustrakali Apostalskaha Nuncyja. Pa daŭniaj tradycyi chaty katolikaŭ byli ŭpryhožany kalarovymi dyvanami, na jakich byŭ vyviešany abraz. Taksama pierad uvachodam u śviatyniu byŭ vysłany niezvyčajny dyvan — ź pialostkaŭ i viasnovych kvietak. Tradycyja vykładać pryvitalny kvietkavy dyvan była davoli raspaŭsiudžanaj u biełaruskich katalickich parafijach, ale na siońniašni dzień sustrakajecca ŭžo vielmi redka.
Hety žest vielmi ŭraziŭ arcybiskupa Kłaŭdyjo Hudžeroćci, jaki padziakavaŭ za jaho, a taksama za abrazy, jakija parafijanie, jak ijerarch adznačyŭ, vyviešvajuć, kab najpierš ušanavać Boha.
Na śviatoj Imšy, jakuju arcybiskup uznačaliŭ, jon raspavioŭ dzieciam pra toje, jak sam prymaŭ Pieršuju Kamuniju.
Pradstaŭnik Śviatoha Ajca nahadaŭ dzieciam, jak Jezus Chrystus ustanaviŭ Eŭcharystyju. «Siońnia heta vy — siabry Jezusa, jakich Jon choča mieć blizka kala siabie. Ci hatovy vy być blizka Jezusa, kali Jon cierpić?
Chrystus pryjšoŭ na ziamlu, kab prynieści luboŭ, jakaja isnuje pamiž Synam i Ajcom, i kab kožny moh być členam hetaj siamji. I ŭsie my, tut prysutnyja, naležym da hetaj Božaj siamji», — skazaŭ ijerarch.
«Kamunija, jakuju vy prymiecie, — heta sam Jezus, kab vy mahli lubić Jaho i adčuvać, što Jon lubić vas», — dadaŭ arcybiskup.
Ijerarch nahadaŭ, što kali Cieła Chrysta było ŭkryžavana za ŭsich ludziej, a Kroŭ pralita za ŭsio čałaviectva, to Jaho vučni zrazumieli sens taho žestu Jezusa, kali padčas Eŭcharystyi Jon pakinuŭ dla spažyvańnia svaje Cieła i Kroŭ. Pa słovach Apostalskaha Nuncyja, takim čynam Chrystus havoryć kožnamu čałavieku: «Ja addaju ŭsiaho Siabie — nastolki mocna ciabie lublu».
«Sakrament, jaki vy prymajecie siońnia — heta štości toje, što kožny z nas prymaje asabista, ale adnačasova ŭvieś Kaścioł prymaje toje ž samaje. Jezus prychodzić da kožnaha z vas asabista i ŭ hetym źbiraje ŭsich vas razam i niasie da svajho Ajca», — skazaŭ arcybiskup Kłaŭdyjo Hudžeroćci.
«Usie my stvarajem adno Chrystovaje Cieła»
Naprykancy hamilii ijerarch zaznačyŭ, što «kali chtości z vas prymaje Chrysta, a potym pakidaje Kaścioł i pačynaje žyć pavodle normaŭ hetaha śvietu, — tady čahości nie chapaje ŭ hetym Chrystovym Ciele». «Kali my ŭsie razam — tady Chrystovaje Cieła pryhožaje. Kali jość zdrada Jahonamu Ciełu — tady Jaho Cieła pačynaje kryvavić. I tak zdarajecca, kali my nie lubim adzin adnaho».
Na zakančeńnie Imšy vierniki padaryli Apostalskamu Nuncyju kopiju znakamitaj karciny biełaruskaha mastaka Fierdynanda Ruščyca «La kaścioła», na jakoj jakraz namalavana bahdanaŭskaja śviatynia.
Arcybiskup Kłaŭdya Hudžeroci padziakavaŭ prysutnym za hetuju liturhiju, «poŭnuju niečakanych momantaŭ». Ijerarch pažadaŭ, kab hety dzień zastavaŭsia dla dziaciej śviatočnym zaŭsiody, kab jany nikoli nie zabylisia pra jaho; pažadaŭ taksama mieć pavahu da siabie, «bo my — heta miesca, dzie žyvie Jezus, i nichto nie moža zabrać u nas hetuju hodnaść, bo Boh daŭ nam jaje i zachoŭvaje jaje ŭ nas».
Taksama arcybiskup pažadaŭ viernikam adčuvać padčas zaklučnaha błahasłaŭleńnia Najśviaciejšym Sakramentam błahasłaŭleńnie Papy Franciška, jaki, pa słovach Apostalskaha Nuncyja, prysutny siarod ich u hety dzień. Ijerarch zaklikaŭ nie zabyvać malicca za Papu, bo «Papa – fundamient, na jakim Chrystus zachoŭvaje svoj Kaścioł».
Siarod tych dziaciej, što prymali Pieršuju Kamuniju, było dvoje ź vialikaj pryjomnaj siamji.Heta siamja ŭjaŭlaje svojeasablivuju «supolnaść», u jakoj vychoŭvajecca vosiem dziaciej roznaha ŭzrostu, što majuć dźviuch pryjomnych mamaŭ, — siaścior ź Instytuta kansekravanaha žyćcia sv. Terezy Alenu i Terezu.
Apostalski Nuncyj naviedaŭ hetuju siamju, jakoj paśla supolnaj malitvy ŭ chatniaj kaplicy ŭdzialiŭ błahasłaŭleńnie.
Potym arcybiskup naviedaŭ viosku Maściščy — amal źnikły nasieleny punkt, jakaja naličvaje ŭsiaho dźvie chaty i staravierskuju carkvu, što była pabudavana ŭ 1925 hodzie. Adna z žycharak — staravierka, a druhaja — katalička.
Apostalski Nuncyj zavitaŭ da vaśmidziesiacihadovaj spadaryni Žukoŭskaj i ŭdzialiŭ błasłaŭleńnie. Žančyna, jakaja žyvie siarod biełaruskich lasoŭ, z adzinaju susiedkaju, była rada vizitu takich haściej.