Padpał u Kurapatach
Ahoń spapialiŭ chvoju. Dziakujučy ščaślivamu vypadku — stajała biaźvietranaje nadvorje — połymia nie pierakinułasia na susiednija drevy.
Karespandent BiełaPAN praduchiliŭ pažar u Kurapatach. Kali žurnalist prybyŭ u Kurapaty, sasna ŭžo daharała, połymia «vyjadała» jaje smalisty kamiel znutry. Ale, miarkujučy pa sčarniełym kamli, usio dreva było achoplena połymiem. Dziakujučy ščaślivamu vypadku — stajała biaźvietranaje nadvorje — połymia nie pierakinułasia na susiednija drevy.
Na palanie zastalisia ślady prysutnaści kampanii adpačyvalnikaŭ: vohnišča, biarviony vakoł jaho i dvuchlitrovaja płastykavaja butelka z‑pad piva. Možna mierkavać, što dreva zaharełasia z‑za nieaściarožnaści padletkaŭ. Ale nielha vyklučać i naŭmysnaha padpału. Bo, nahadajem, miesca pakutnickaj śmierci ad stalinskich dušahubaŭ tysiač našych suhramadzian na ŭskrajku ŭžo nie raz zaznavała akty vandalizmu: źničtožany «Kryž Pakutaŭ», nie adnojčy apahańvałasia Łava Klintana, padaravanaja ad imia amierykanskaha naroda prezidentam ZŠA, uvieś čas rujnujuć i vyryvajuć ź ziamli ŭstalavanyja tut draŭlanyja kryžy.
Nia viedajem, što robim?..