Зорную Іспанію ў матчы супраць сціплага Каба-Вэрдэ спыніў 40‑гадовы брамнік па мянушцы «Бабуля». Вось што пра яго вядома

Нулявая нічыя ў матчы зборных Іспаніі і Каба-Вэрдэ стала першай па-сапраўднаму гучнай сенсацыяй чэмпіянату свету па футболе. Галоўны герой гэтай сустрэчы — Вазінья, брамнік афрыканскай зборнай, піша Руская служба Бі-бі-сі.

Вазінья. Фота: Icon Sportswire via Getty Images

Да пачатку матча на інстаграм Вазіньі былі падпісаныя 56 тысяч чалавек. Падчас пасляматчавага інтэрв'ю падпісчыкаў ужо было 1,5 мільёна, а на наступны дзень — больш за 5 мільёнаў. «Гэта вар'яцтва», — сказаў агаломшаны брамнік.

Каба-Вэрдэ — дэбютант чэмпіянатаў свету. Аднак жа выхад зборнай афрыканскай астраўной дзяржавы ў фінальную частку ЧС складана назваць выпадковым: у адборачнай групе Каба-Вэрдэ апярэдзіла Камерун на чатыры ачкі і забяспечыла сабе прамое траплянне на турнір.

Тым не менш, зорак у складзе Каба-Вэрдэ няма, і Іспанія перад матчам першага тура групавога турніру лічылася безумоўным фаварытам.

Нечаканы герой матча

Пасля фінальнага свістка камеры выхапілі буйным планам твар 40‑гадовага брамніка. Гульня скончылася з лікам 0:0, іспанскія зоркі так і не змаглі забіць Каба-Вэрдэ. Футбалісты афрыканскай зборнай кінуліся абдымаць свайго брамніка, які атрымаў узнагароду як найлепшы гулец матча.

Фота: Icon Sportswire via Getty Images

«Гэтае выступленне — заслуга кожнага. Я — галоўны герой гульні, але гэтая ўзнагарода для ўсіх маіх калег, бо без іх нічога не атрымаецца. І я буду працягваць працаваць на карысць каманды і людзей», — сказаў Вазінья пасля матча.

На кожным мундыялі бываюць свае героі: так, падчас ЧС-2014 брамнік Коста-Рыкі Кейлар Навас настолькі ўразіў спецыялістаў, што быў набыты мадрыдскім «Рэалам». Праз год Навас стаў асноўным галкіперам «Рэала» і пасля выйграў тры Лігі чэмпіёнаў.

Вазінья з-за ўзросту на нешта падобнае разлічваць не зможа. Але матч супраць Іспаніі стаў пікам яго ў цэлым не надта ўражлівай кар'еры.

«Бабуля»

У партугаламоўных краінах, да якіх адносіцца і Каба-Вэрдэ, футбалісты часта выступаюць пад мянушкамі.

Сапраўднае імя брамніка зборнай Каба-Вэрдэ — Жазімар Дыяс. Фота: Maddie Meyer — FIFA/FIFA via Getty Images

Насамрэч брамніка зборнай завуць Жазімар Дыяс. Яго назвалі ў гонар бразільца Жазімара, які забіў на ЧС 1986 года мяч у вароты зборнай Паўночнай Ірландыі — той гол прызналі адным з найпрыгажэйшых на турніры.

У дзяцінстве да яго прыкіпела мянушка Вазінья (Vozinha) — «бабуля».

«Я ніколі не жыў з бацькамі. Калі я нарадзіўся, мой бацька служыў у арміі, а маме заўсёды даводзілася працаваць, таму я вырас з бабуляй і дзядулем. У нашым раёне іншыя хлопчыкі былі нашмат старэйшыя, і я пастаянна гуляў з імі на вуліцы — і атрымліваў напоўніцу. Я добра гуляў і не любіў прайграваць, мяне часта білі, і я вяртаўся дадому раз'юшаны. А яны смяяліся з мяне і казалі, што я пайду скардзіцца бабулі і дзядулю», — расказаў Вазінья ў інтэрв'ю два гады таму.

Брамнік цярпець не мог сваю мянушку. Але ў выніку змірыўся з ёй. У 2012 годзе, калі яму было 26 гадоў, Жазімар Дыяс упершыню адправіўся гуляць за межы Каба-Вэрдэ, у ангольскі клуб «Прагрэса». Але там ужо быў іншы варатар па імені Жазімар.

«Таму я вырашыў, што не буду пісаць на цішотцы «Жазімар II». А паколькі ўсе ў Каба-Вэрдэ ведалі мяне як Вазінью, я і застаўся пад гэтым іменем», — узгадваў брамнік.

Пасля матча з Іспаніяй Вазінья плакаў ад шчасця. Наперадзе — гульні супраць Уругвая і Саудаўскай Аравіі. Фота: Patrick Smith — FIFA/FIFA via Getty Images

У яго кар'еры няма вядомых клубаў. На слыху хіба што толькі партугальскі «Жыл Вісэнтэ», за які Вазінья гуляў усяго толькі адзін сезон, а таксама «Зімбру» з Малдовы. Зараз ён выступае за клуб «Шавеш», які займае 9‑е месца ў другім дывізіёне чэмпіянату Партугаліі.

Пару гадоў таму Вазінья збіраўся завяршаць кар'еру, але зборная стала набіраць абароты ў адборачным турніры, і ён вырашыў застацца, разлічваючы на цуд — магчымасць згуляць на чэмпіянаце свету.

Цуд у выніку стаў рэальнасцю, а Вазінья не толькі згуляў на нуль з Іспаніяй, але і ўсталяваў рэкорд — ён самы ўзроставы гулец, які дэбютаваў на ЧС.

Каментары да артыкула