Biełaruska vyraściła pad Minskam hihanckuju dvuchmietrovuju lileju
U ahraharadku Krupica Minskaha rajona vulica Paŭdniovaja sustrakaje minakoŭ čaradoj dahledžanych palisadnikaŭ. Ale adzin učastak prymušaje spynicca: bujstva farbaŭ i raskošny kaskad jarusaŭ. A stvaryła hetuju kazku Antanina Kaziuleva. Za jaje plačyma bolš za 20 hadoŭ vopytu ŭ sadoŭnictvie, kalekcyja redkich sartoŭ i navat adno maleńkaje dziva — lileja, jakaja pierarasła svajho sadoŭnika. Antanina raskazała vydańniu pristalica.by, jak sa zvyčajnaha aharoda vyraścić asabistaje karaleŭstva.
Antanina ź siamjoj astalavałasia ŭ ahraharadku ŭ 2002 hodzie, i tady łandšaft byŭ zusim inšym. Siońnia ž ichni ŭčastak — heta pradumanaje zanavańnie. Aharod atrymaŭ stroha adviedzienaje miesca za chataj, z paŭdniovaha boku — zona adpačynku pad kronami razhalistych pładovych dreŭ, a ŭsiu astatniuju prastoru zaniali kvietki.
Kłumby jak mastactva
Hałoŭny honar — kłumby. Heta nie chaatyčnyja pasadki, a dyzajnierskaje rašeńnie haspadyni. Samaja maštabnaja praciahnułasia pierad chataj uzdoŭž płota.
«Ja zrabiła heta naŭmysna. Vychodziš ranicaj z kavaj, a pierad taboj sucelnaja stužka z kvietak. Pryhoža i nikomu nie zaminaje. Mnie tak padabajecca hetaja sprava — čarankavać, vysadžvać, dahladać. Radujecca i voka, i duša», — raskazvaje Antanina.
Choć kampazicyja vyhladaje adzinaj linijaj, nasamreč jana raźbitaja na rytmičnyja zony. Schiema amal kłasičnaja: pivonia, pobač krasadzion, zatym lileja, a la padnožža — fakturnaja chosta. Zaviaršajuć karcinu viečnazialonyja akcenty. U Antaniny pieršapačatkova była dumka zrabić prypadniatyja kłumby, abkłaści kamieniem, ale pieramahła ideja adkrytaha kvietnika, jaki daje adčuvańnie prastory.
Krasadziony i dvuchmietrovaje dziva
Siarod dziasiatkaŭ vidaŭ — ružaŭ, pavojnikaŭ, budlei, viarhiniaŭ i juki — duša Antaniny asabliva piaščotna stavicca da pavojnikaŭ.
«Ich zavuć krasadzionami, bo kožnaja kvietka žyvie tolki dzień. Ale butonaŭ na ściable stolki, što kust pałaje kolerami amal try tydni», — tłumačyć jana.
Ź lilejami ŭ sadoŭnicy adnosiny asablivyja. Sort «prync» u jaje sadzie kapryziŭ i nie pakazaŭ siabie tryvałym, a voś «pryncesa» — naadvarot. Asobnaja historyja — luboŭ da OT-hibrydaŭ (aryjenpietaŭ). Adnojčy hety zapał padaryŭ śvietu siensacyju ŭ maštabach adnaho ŭčastka.
«Kupiła zvyčajnuju cybulinu, a atrymała dvuchmietrovaje kviacišča. Ja dumała, jana «pałamanaja», raście niejak dziŭna, usio ŭhoru i ŭhoru. A potym na joj raskryłasia nievierahodnaja kolkaść butonaŭ. Na nastupny hod jana ŭžo nie była takoj hihanckaj, ale da hetaha času trymaje marku samaj vysokaj u sadzie».
Tajamnicy dohladu: kava, kały i apietyt chosty
Zaraz u kalekcyi Antaniny kala 15 vidaŭ pavojnikaŭ i 15 sartoŭ lilej. Asobny honar — karaleŭstva kałaŭ. U hetym hodzie jana pasadziła kłubni roznych koleraŭ u vazony abjomam nie mienš za 20 santymietraŭ. Usiu viasnu jany nabirali siłu na aknie, a ŭ sad pierajechali tolki da kanca maja.
«Kała ŭ mianie zusim niepieraborlivaja. Pačała ćviści jašče na padvakońni, ja tolki palivała časam. Trymała na zachodnim baku», — pryznajecca kvietnica.
Važny niuans: u adroźnieńnie ad pavojnikaŭ, jakija zimujuć u hruncie paśla prostaj abrezki, kały ŭ ziamli nie pakidajuć. Chostu treba svoječasova padrazać.
«Hałoŭnaje svoječasova dzialić, inakš kust stanovicca vielizarnym i tam sielacca ślimaki. Starajusia rassadžvać raz u piać hadoŭ, ale zaŭsiody hladžu pa stanie», — tłumačyć haspadynia.
Dla jarkich štrychoŭ u sadzie jość miesca adnahodkam: u mai Antanina vysadžvaje aksamitki, ale bolš za ŭsio serca lažyć da lvinaha zievu i astraŭ.
Kamientary