Čym vazić ad Čaviesa naftu, lepiej zavieźci jamu naftapierapracoŭčyja zavody
List hrupy tavaryšaŭ u adpaviednyja orhany. Fieljeton.
List hrupy tavaryšaŭ u adpaviednyja orhany. Fieljeton.
Što za ludzi? Inšyja b tolki radavalisia, a hetym niefarmałam jak kostka ŭ horle našy pośpiechi na mižnarodnaj prastory. Sami ž potym buduć zapraŭlać svaje džypy vieniesuelskim palivam. A ciapier jany lamantujuć: rentabielnaść prapanavanaj schiemy dastaŭki nafty vyzyvaje vialiki sumnieŭ u śpiecyjalistaŭ. Nie, kab ciarpliva dačakacca maja i z usim narodam radasna vitać pieršyja tankiery z tannaj naftaj!
Tak i pnucca jany abrazić svaimi niedarečnymi zaŭvahami našy dasiahnieńni ŭ śviecie. «Adlehłaść dalokaja, nafta ciažkaja, a miesca ŭ akijanie ŭsim nie chopić», — čujecca ich lamant.
My, hrupa tavaryšaŭ, ličym, što dastaŭka nafty ź Vieniesueły tankierami, a zatym pa čyhuncy da NPZ, jak alternatyŭny varyjant rasijskamu palivu, — chod pravilny, ale nie da kanca pradumany. Kali što nie vyjdzie — tolki lišni kozyr u ruki našym złaśliŭcam dy rasijskim aliharcham.
Prapanujem naadvarot! Našyja naftapierapracoŭčyja zavody demantavać, pahruzić na płatformy i zatym
Što-što , a vopyt my majem. U vajnu ŭsiu pramysłovaść za Urał evakujavali, a tut niejkija dva NPZ. A potym, kali ŭsiu naftu ź Vieniesueły vykačajem — vierniem zavody nazad.Jak-nijak jany — usienarodny zdabytak.
A kali prajekt zatarmozicca, źviartajciesia da nas. My, staryja čekisty, u svoj čas navat reki nazad kulnuli.
Spadziajomsia na ŭvažlivy padychod da razhladu našaj prapanovy, — mahčyma, za joj śvietłaje budučaje krainy. A to my tut sa svajoj idejaj padyšli da adnych, dyk jany nam paraili źviarnucca ŭ fantastyčny časopis. Vam, kažuć, dziaduli, mienavita tudy i treba. Napeŭna, taksama vorahi Radzimy?
«Spasibo, Lena! Prodołžajtie viesti nabludienije». Aficer, jaki pisaŭ Charysavaj, paśviŭsia ŭ čatach palitemihracyi, a niekatorym dziaŭčatam navat prapanoŭvaŭ abmianiacca niudsami21
Kamientary