Ciaham paŭtara dziasiatka hod u Biełarusi farmavaŭsia mif pra Mosar jak pra taki rajski zakutok, dzie ŭsio pryhoža, usio pa‑chryścijansku, nichto nie pje harełku, a za hetym usim staić nadta achviarny i pabožny ksiondz. Piša Kastuś Šytal na westki.info.
«Naša Niva» apublikavała artykuł «Doŭhaja daroha ahienta «Bimby», pryśviečany mosarskamu probašču ks. Jozasu Bulku, jaki, jak piša hazieta, u maładości byŭ supierahientam MHB i pavodle litoŭskich śledčych, maje dačynieńnie da zabojstva nie mienš jak piacidziesiaci čałaviek.
Potym źjavilisia jašče niekalki faktaŭ, jakija jaskrava charaktaryzujuć minułaje ks. Bulki.
Ciaham paŭtara dziasiatka hod u Biełarusi farmavaŭsia mif pra Mosar jak pra taki rajski zakutok, dzie ŭsio pryhoža, usio pa‑chryścijansku, nichto nie pje harełku,a za hetym usim staić nadta achviarny i pabožny ksiondz. Adpaviedna, i hłybačanie nadta hanarylisia Mosaram.
«Nie sudzicie, i nie sudzimy budziecie», — havoryć Jevanhielle. A nichto j nia sprabuje sudzić. Nieviadoma, jaki vybar zrabiŭ by kožny z nas, kali b nas pastavili pierad vybaram: «Albo dapamahaj nam zabivać inšych — albo my zabjem ciabie».
Siońniašnija dziei ks. Bulki ŭ Mosary taksama nie takija, jakija b chaciełasia bačyć.
Ludzi, ź jakimi ja tam sustrakaŭsia, raskazvali roznaje. U Mosary jość kvietki, ale niama duchoŭnaści, kažuć niekatoryja ludzi. Sami parafijanie nazyvajuć Mosar «duchoŭnaj pustyniaj».
Mianie ŭraziła nie minułaje ks. Bulki, i navat nie jahonyja siońniašnija dziei ŭ parafii.
Najbolš mianie ŭraziła reakcyja čytačoŭ na publikacyi. Verchał kamentataraŭ na sajcie «Našaj Nivy».
Mnohija ličać, što praŭdu tre było chavać. Što patrebna było paturać isnavańniu niesapraŭdnych stereatypaŭ.
Šmat kamu baluča ad taho, što mify, u jakija vieryŭ, rujnujucca, i ludzi, jakija byli aŭtarytetami, akazvajucca zusim nie takimi «biełymi i pušystymi», jak zdavałasia. Šmat chto chacieŭ by i najdalej bačyć ks. Bulku achviarnym śviatarom i zmaharom za duchoŭnaje adradžeńnie. Ale rečaisnaść inšaja.
I nia treba žachacca, kali rujnujucca staryja mify. Heta tolki čarhovy raz pakazvaje, što nia treba rabić kumiraŭ ani ź ludziej, ani ź ich spravaŭ.
Bo tolki ŭ Vaładarstvie Božym usio budzie idealna.
-
Kaleśnikava: Ja nikoli nie kažu pra vajennyja sankcyi. Ale isnuje spartyŭny trek, pamiežnyja pytańni, miedycyna — usio što zaŭhodna
-
Hurnievič: U historyi pieramožca zaŭsiody vyhladaje tym, chto mieŭ płan. Ale vyrašajuć niečakanaści i vypadkovaści
-
Statkievič — Kaleśnikavaj: Ludzi nie skacina na bazary
Ciapier čytajuć
Žančyny ŭ achovie i braniavany kartež. Jak Ukraina arhanizavała biaśpieku vizitu Cichanoŭskaj u Kijeŭ14
Kamientary