
Дар'і Бяловай, якую ўжо прысудзілі да 12 гадоў калоніі за кантрабанду і абарот асабліва небяспечнага псіхатропу, суд Кастрычніцкага раёна Мінска вынес прысуд па новай крымінальнай справе (аб вярбоўцы дзяўчат для занятку прастытуцыяй).
У выніку канчаткова беларусцы прызначанае 13 гадоў калоніі агульнага рэжыму, піша sb.by.
Па справе праходзіла яшчэ адна фігурантка Надзея Бабаловіч. Да гэтага яна знаходзілася пад падпіскай аб нявыездзе, але ў зале суда была ўзятая пад варту. Прысуд гэтай дзяўчыне - 5 гадоў калоніі. Адбываць яго яна будзе ва ўмовах агульнага рэжыму.
Прысуд у законную сілу не ўступіў і можа быць абскарджаны.
Як раней паведамляла прэс-служба мінскай міліцыі, Дар'ю Бялову яшчэ ў верасні 2016 года затрымалі ў Мінску ў аэрапорце. Тады ў яе багажы выявілі таблеткі блакітнага колеру ў шкарпэтцы. Дзяўчына вярнулася з Кіпра. Распавяла, што таблеткамі яе пачаставаў знаёмы ў мясцовым начным клубе. Экспертыза ўстанавіла, што ў багажы мінчанка перавозіла кантрабандай экстазі. Па дадзеным факце дзяўчыну асудзілі на 12 гадоў пазбаўлення волі.
У ходзе правядзення аператыўна-вышуковых мерапрыемстваў супрацоўнікі ўпраўлення па наркакантролі і супрацьдзеянні гандлю людзьмі ГУУС Мінгарвыканкама сумесна з калегамі з МУС высветлілі, што са снежня 2015 года па студзень 2016 года праз інтэрнэт дзяўчына ўцягнула і спрабавала вывезці ў г. Эркан Паўночнага Кіпра для заняткі прастытуцыяй 28-гадовую мінчанку.
Устаноўлена, што дзяўчына разам са сваімі змоўшчыкамі з Беларусі, Расіі і Украіны завербавала яшчэ больш за 10 беларусак, а таксама грамадзянак Лівана, Малдовы, Казахстана, Украіны, Расіі.
Яна распавядала, што сама працуе на Паўночным Кіпры ў начным клубе і мае вельмі добрыя заробкі. Казала, што яе «працадаўца» крэдытуе авіябілеты ў абодва бакі, штотыднёвы медыцынскі кантроль, харчаванне, пражыванне. Адной з важных умоў была неабходнасць выплаціць клубу доўг — 3000 даляраў ЗША. Прыкладна столькі першапачаткова кіраўніцтва клуба нібыта траціць на дзяўчыну (авіябілеты, віза, медыцынскі агляд, адзенне, асабістыя патрэбы). На самай жа справе рэальная сума была значна менш, але паколькі праверыць выдаткі ніхто не мог, дзяўчатам заставалася толькі верыць на слова свайго працадаўцы. Выплаты доўгу пачыналіся толькі пасля таго, як дзяўчына прыступіць да «працы» і прапрацуе некаторы час. Да выплаты гэтага доўгу нельга было адмовіцца ад заняткі прастытуцыяй і пакінуць клуб. У выпадку адмовы дзяўчат штрафавалі (сумы даходзілі да 1000 даляраў ЗША), пагражалі прымяніць фізічную сілу, запалохвалі дэпартацыяй.
Прастытуцыяй дзяўчаты павінны былі займацца абавязкова, нават калі першапачаткова агаворвалася, што яны будуць толькі толькі танчыць у клубе. У спіртныя напоі дзяўчат падмешвалі наркотыкі, каб здушыць іх волю да супраціву.
«Праца» ў клубе пачыналася з дзевяці вечара: спачатку дзяўчаты танцавалі стрыптыз, потым, калі спадабаліся кліенту, аказвалі яму інтым-паслугі. За адну ноч магло даходзіць да 10 кліентаў. Прадугледжваліся выезды на вілы і ў іншыя гатэлі. Заробленыя грошы дзяліліся паміж клубам і дзяўчынай. Кліенты аплачвалі паслугі праз менеджара, таму рэальных сум дзяўчыны не ведаюць. У кожнай была свая вартасць, усё залежала ад знешніх дадзеных, паведамлялі ў мінскай міліцыі.
Каментары